ბიბლია: 1 მეფეთა
Author: Институт перевода Библии
Date: 2020-12-19T14:59:48.211291+00:00

ბიბლია
ბიბლია

1. სათაურის გვერდი

1. 1 მეფეთა

სათაურის გვერდი

ბიბლია
ძველი და ახალი აღთქმა

(კანონიკური და არაკანონიკური წიგნები)

ბიბლიის თარგმნის ინსტიტუტი

2002

ISBN 91-89122-21-6

© კანონიკური წიგნები – ბიბლიის თარგმნის ინსტიტუტი, სტოკჰოლმი, 2002

© არაკანონიკური წიგნები – საქართველოს ბიბლიის საზოგადოება, 2002

1 მეფეთა

1 მეფეთა

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

10. 10

11. 11

12. 12

13. 13

14. 14

15. 15

16. 16

17. 17

18. 18

19. 19

20. 20

21. 21

22. 22

23. 23

24. 24

25. 25

26. 26

27. 27

28. 28

29. 29

30. 30

31. 31

1
პირველი მეფეთა წიგნი
სამუელი

1^1იყო ერთი კაცი რამათაიმ-ცოფიმიდან, ეფრემის მთიდან, და მისი სახელი იყო ელკანა, ძე იეროხამისა, ძისა ელიჰუსი, ძისა თოხუსი, ძისა ცუფისა – ეფრათელი. +

2და ორი ცოლი ჰყავდა მას ერთის სახელი იყო ხანა, მეორისა – ფენინა. ფენინას შვილები ჰყავდა, ხანა კი უშვილო იყო. +

3ადიოდა ეს კაცი თავისი ქალაქიდან დაწესებულ დღეებში ცაბაოთ უფლისათვის თაყვანისცემად და მსხვერპლის შესაწირად შილოში, სადაც ყელის ორი ვაჟი – ხოფნი და ფინხასი, უფლის მღვდლები იყვნენ. +

4იმ დღეს, როცა შესწირავდა მსხვერპლს ელკანა, მისცემდა ხოლმე წილს ფენინას, თავის ცოლს, და მის ვაჟებსა და ასულებს.

5ხანას კი განსაკუთრებულ წილს აძლევდა, რადგან უყვარდა ხანა, თუმცა საშო დაეხშო მისთვის უფალს. +

6მისი მეტოქე კიდევ უფრო აჭირვებდა მას, აწუხებდა იმის გამო, რომ საშო დაუხშო უფალმა.

7ასე ხდებოდა კაცი ყოველწლიურად, როცა კი ხანა უფლის სახლში ადიოდა. და ფენინა აწუხებდა მას, ის კი ტიროდა და არაფერს ჭამდა.

8და უთხრა ელკანამ, მისმა ქმარმა: „ხანა, რატომ ტირი? რატომ არაფერს ჭამ? გული რატომ გაქვს დამწუხრებული? განა ათ შვილს არ გირჩევნივარ?“

9ადგა ერთხელ ხანა სმა-ჭამის შემდეგ შილოში. ხოლო ყელი მღვდელი სკამზე იჯდა უფლის სახლის წირთხლთან. +

10სულის სიმწარით დაუწყო ქალმა ვედრება უფალს, და ცხარედ ტიროდა. +

11და აღუთქვა და უთხრა: „ცაბაოთ უფალო, თუ მოხედავ შენი მხევლის ტანჯვას, თუ გამიხსენებ და არ დაივიწყებ შენს მხევალს და მისცემ შენს მხევალს ვაჟიშვილს, უფალს მივცემ მას ვიდრე ცოცხალი იქნება, სამართებელი არ შეეხება მის თავს.“

12და როცა დიდხანს ლოცულობდა ქალი უფლის წინაშე, ყელი მის ბაგეებს აკვირდებოდა.

13რაკი ხანა გულში ლაპარაკობდა და მხოლოდ ბაგეებს ამოძრავებდა, ხმა კი არ ისმოდა, მთვრალიაო, იფიქრა ყელიმ.

14უთხრა ყელიმ: „რამდენ ხანს უნდა იყო მთვრალი? გამოფხიზლდი ღვინისგან.“

15მიუგო ხანამ და უთხრა: „არა, ჩემო ბატონო. ერთი სულგამწარებული ქალი ვარ. ღვინო და თაფლუჭი არ დამილევია, უფლის წინაშე ვღვრი ჩემს სულს. +

16უღირსი დედაკაცი ნუ გეგონება შენი მხევალი. მხოლოდ დიდი მწუხარებისა და სიმწრის გამო ვლაპარაკობდი ამდენ ხანს.“

17მიუგო ყელიმ და უთხრა: „წადი მშვიდობით და ისრაელის ღმერთმა აგისრულოს სათხოვარი, რასაც მოითხოვ მისგან.“ +

18თქვა ქალმა: „ნეტავ, მადლი პოვოს შენმა მხევალმა შენს თვალში.“ და წავიდა ქალი თავისი გზით. საჭმელი ჭამა და აღარ ჰქონია სახე უწინდებურად. +

19ადგნენ დილით და თაყვანი სცეს უფალს, დაბრუნდნენ რამას და მივიდნენ თავიანთ სახლში. შეიცნო ელკანამ ხანა, თავისი ცოლი, და გაიხსენა ხანა უფალმა. +

20რამდენიმე ხნის შემდეგ დაორსულდა ხანა, შვა ვაჟი და დაარქვა სახელად სამუელი, რადგან უფალს გამოვთხოვეო იგი. +

21წავიდა მისი ქმარი ელკანა მთელი თავისი სახლითურთ უფლისადმი ყოველწლიური მსხვერპლის შესაწირად და თავისი აღთქმის აღსასრულებლად.

22ხანა არ წასულა, უთხრა ქმარს: „როცა ბავშვი ძუძუს მოსწყდება და წამოიზრდება, მაშინ წავიყვან და ის გამოცხადდება უფლის წინაშე და უკუნისამდე იქ დარჩება.“

23უთხრა ელკანამ, მისმა ქმარმა: „ისე გააკეთე, როგორც გერჩიოს. დარჩი, ვიდრე ძუძუს მოსწყვეტდე. ოღონდ აგისრულოს უფალმა თავისი სიტყვა.“ დარჩა ცოლი და ძუძუს აწოვებდა ბავშვს, სანამ არ მოსწყვიტა.

24როცა ძუძუს მოსწყვიტა, წაიყვანა იგი უფლის სახლში, შილოში. თან სამი მოზვერი, ერთი ეფა ფქვილი და ერთი ტიკი ღვინო წაიტანა, და მივიდა უფლის სახლში შილოში; ჯერ კიდევ ჩვილი იყო ყმაწვილი.

25დაკლეს მოზვერი და ყელის მიუყვანა ყმაწვილი. +

26თქვა ქალმა: „იცოცხლე, ჩემო ბატონო! მე ის ქალი ვარ, აქ რომ ვიდექი შენს ახლოს და უფალს ვევედრებოდი.

27ამ ყმაწვილის გამო ვევედრებოდი და აჰა, ამისრულა უფალმა სათხოვარი, რასაც ვთხოვდი.

28ამიტომაც უფალს აღვუთქვი იგი, ვიდრე ცოცხალია, უფლისთვის იქნება აღთქმული.“ და თაყვანი სცა იქ უფალს.

2
ხანას წინასწარმეტყველური ლოცვა

2^1ილოცა ხანამ და თქვა: „გამხიარულდა ჩემი გული უფლის წყალობით და ღვთის წყალობით რქა ამიმაღლდა. გამეხსნა ბაგე მტრების წინააღმდეგ, რადგან გავიხარე შენი შეწევნით. +

2არავინ არის უფალივით წმიდა, რადგან არავინ არის ღმერთივით მფარველი. +

3აღარ ილაპარაკებთ ქედმაღლურად, აღარ გამოვა თავხედური სიტყვები თქვენი ბაგიდან, რადგან ყოვლისმცოდნე ღმერთია უფალი, ყოველი საქმე მას აბარია.

4ძლიერთა მშვილდი მოზიდულია, უძლურნი ძალას შემოისარტყლავენ. +

5მაძღარნი პურისათვის ქირაზე დადიან, მშიერნი კი აღარ შიმშილობენ. საშოდახშულმა შვიდი დაბადა, მრავალშვილიანი კი დაჭკნა. +

6უფალი კლავს და აცოცხლებს, შავეთში ჩაჰყავს და ამოჰყავს. +

7უფალი აღატაკებს და ამდიდრებს, ამდაბლებს და აღამაღლებს.

8გლახაკს მტვრიდან წამოაყენებს, სანაგვიდან აღამაღლებს უპოვარს, რათა დიდებულთა გვერდით დასვას. ტახტს დიდებისას დაუმკვიდრებს, რადგან უფლისაა დედამიწის საფუძველნი და სამყარო მათზე დაამყარა. +

9თავის წმიდათა ნაბიჯებს იცავს, უკეთურები ბნელში ინთქმებიან, რადგან საკუთარი ძალით ვერ იმარჯვებს კაცი. +

10უფალი შემუსრავს თავის წინააღმდგომთ და ციდან იგრგვინებს მათზე უფალი, განსჯის ქვეყნის კიდეებს და მისცემს ძალას თავის მეფეს, და თავის ცხებულს რქას აუმაღლებს.“ +

11წავიდა ელკანა რამას, თავის სახლში, ყმაწვილი კი ყელი მღვდელთან დარჩა უფლის მსახურად.

12უღირსები იყვნენ ყელის ვაჟები: უფალს არ ცნობდნენ +

13და არც მღვდლობის მოვალეობას ხალხის წინაშე: როცა კი ვინმე საკლავს დაკლავდა, მოვიდოდა ხორცის ხარშვისას ახალგაზრდა მღვდელი სამკაპით ხელში, +

14ჩაჰკრავდა ავაზანში, ან ქვაბში, ან კოჭობში, ან კარდალში და ყველაფერი, რაც ჩანგალს ამოჰყვებოდა, მღვდელს მიჰქონდა. ასე ექცეოდნენ მთელს ისრაელს, შილოში მიმსვლელს. +

15ქონის კმევამდეც მოდიოდა ახალგაზრდა მღვდელი და ეუბნებოდა საკლავის პატრონს: „მიეცი მღვდელს შესაწვავი ხორცი. მოხარშულს არ გამოგართმევს, უმი მიეცი.“ +

16თუ ეტყოდა ვინმე: „ქონს აკმევენ და მერე წაიღე, რაც გენებოს“, მიუგებდა: „არა, ახლა მომეცი, თორემ წაგართმევ.“

17ძალზე დიდი იყო ახალგაზრდა მღვდლების ცოდვა უფლის წინაშე, რადგან ბილწავდა ეს ხალხი უფლის ძღვენს. +

18ყრმა სამუელი უფლის მსახური იყო, სელის ეფოდი ემოსა.

19პატარა წამოსასხამს უმზადებდა ხოლმე დედა და ყოველ წელიწადს ამოჰქონდა, როცა ქმართან ერთად ყოველწლიური მსხვერპლის შესაწირად ამოდიოდა.

20აკურთხა ყელიმ ელკანა და მისი ცოლი და უთხრა: „უფალი მოგცემს ამ ქალისგან შთამომავლობას აღთქმულის ნაცვლად, რომელიც უფალს აღუთქვი.“ და დაბრუნდნენ უკან.

21მოხედა უფალმა ხანას, დაორსულდა იგი და შვა სამი ვაჟი და ორი ასული. ყრმა სამუელი კი უფალთან იზრდებოდა. +

22ძალზე მოხუცდა ყელი. ესმოდა ყველაფერი, როგორ ექცეოდნენ მისი შვილები მთელს ისრაელს, რომ წვებოდნენ იმ ქალებთან, ვინც საკრებულო კარვის კართან სამსახურს ეწეოდა.

23ეუბნებოდა მათ: „რატომ აკეთებთ ამას? ხალხისგან ხმები მესმის თქვენი უკეთურების ამბავი.

24ნუ იზამთ, შვილებო! ცუდი ხმები მესმის. გზიდან აცდენთ უფლის ერს.

25თუ კაცმა კაცს შესცოდა, მოსამართლეა ქომაგი. თუ უფალს შესცოდა კაცმა, ვინ გამოექომაგება?“ არ ისმინეს მამის სიტყვა, რადგან ინება უფალმა მათი დაღუპვა. +

26ყრმა სამუელი კი იზრდებოდა და სიკეთე ემატებოდა უფლისა და ხალხის წინაშე.

27მივიდა ერთი ღვთისკაცი ყელისთან და უთხრა: „ასე თქვა უფალმა: ‘გამოვეცხადე მამაშენის სახლს ეგვიპტეში, ფარაონის სახლში ყოფნისას. +

28ჩემთვის გამოვარჩიე იგი ისრაელის ყველა შტოდან ჩემს მღვდლად, რომ ასულიყო ჩემს სამსხვერპლოზე საკმევლის საკმევად, ჩემს წინაშე ეფოდის სატარებლად. მე განვუკუთვნე მამაშენის სახლს ისრაელის ძეთა მთელი საცეცხლო მსხვერპლი. +

29რატომ თელავთ ჩემს მსხვერპლს და შესაწირავს, ტაძრისთვის რომ დავაწესე? რატომ ამჯობინე ჩემს თავს შენი შვილები, რომ სუქდებით ისრაელის, ჩემი ერის, შესაწირავის საუკეთესო წილით?’

30ამიტომ ამბობს უფალი, ისრაელის ღმერთი: ნათქვამი მქონდა: უკუნისამდე ივლიან ჩემს წინაშე შენი სახლი და მამაშენის სახლი. ამიერიდან, – ამბობს უფალი, – არამც და არამც! რადგან ჩემს მადიდებელს განვადიდებ, ჩემი მოძულენი კი დამცირდებიან. +

31აჰა, მოაწია ჟამმა და უნდა მოვკვეთო შენი ძალა და მამაშენის სახლის ძალა ისე, რომ მოხუცებული აღარ დარჩეს შენს სახლში. +

32დაინახავ მეტოქეს ტაძარში, როცა კეთილი დღე დაუდგება ისრაელს, შენს სახლში კი მოხუცებული არასოდეს იქნება. +

33ყველას არ მოგიკვეთ ჩემი სამსხვერპლოდან, რომ თვალები გევსებოდეს და სული გიწუხდეს. მაგრამ შენი სახლის მთელი ნამატი გაწყდება კაცობის ასაკში. +

34აჰა, ნიშანი, რომელიც აღსრულდება შენს ორ ვაჟზე – ხოფნიზე და ფინხასზე: ერთ დღეს დაიხოცებიან ორივენი. +

35აღვადგენ ჩემთვის სარწმუნო მღვდელს, რომელიც ჩემს ნებაზე მოიქცევა. ავუშენებ სარწმუნო სახლს, რათა სულ მუდამ ჩემი ცხებულის წინაშე დადიოდეს. +

36და მივა მასთან შენს სახლში დარჩენილი ვინმე და თაყვანს სცემს მას გროშისა და პურის ნატეხისათვის და ეტყვის: მომეცი სამღვდელო რამ ხარისხი, რომ ლუკმა პური ვჭამო.’“ +

3
სამუელი – მღვდელი და წინასწარმეტყველი

3^1ყრმა სამუელი უფალს ემსახურებოდა ყელისთან. უფლის სიტყვა ძვირი იყო იმ დღეებში. ხილვები არ იყო ხშირი. +

2ერთხელ ყელი თავის ადგილზე იწვა; თვალები დასნეულებული ჰქონდა და ვეღარ ხედავდა.

3ღვთის კანდელი ჯერ კიდევ არ იყო ჩამქრალი და სამუელს უფლის სახლში ეძინა, სადაც ღვთის კიდობანი იდგა. +

4დაუძახა უფალმა სამუელს. გაეპასუხა: „აჰა, აქა ვარ.“

5და მიირბინა ყელისთან და უთხრა: „აჰა, აქა ვარ, რომ დამიძახე.“ უთხრა: „არ დამიძახნიხარ, წადი, დაწექი.“ ისიც წავიდა და დაწვა.

6კვლავ დაუძახა უფალმა სამუელს. ადგა სამუელი, მივიდა ყელისთან და უთხრა: „აჰა, აქა ვარ, რომ დამიძახე.“ უთხრა: „არ დამიძახნიხარ, შვილო. წადი, დაწექი.“

7ჯერ კიდევ ვერ სცნობდა სამუელი უფალს, ჯერ კიდევ არ გამოსცხადებოდა მას უფლის სიტყვა. +

8მესამე გზის დაუძახა უფალმა სამუელს. ადგა, მივიდა ყელისთან და უთხრა: „აჰა, აქა ვარ, რომ დამიძახე.“ მიხვდა ყელი, რომ უფალი ეძახდა ყმაწვილს.

9უთხრა ყელიმ სამუელს: „წადი, დაწექი. თუ დაგიძახეს, უთხარი: ბრძანე, უფალო, გისმენს-თქო შენი მსახური.“ წავიდა სამუელი და დაწვა თავის ადგილზე.

10მოვიდა უფალი და დადგა, კვლავ დაუძახა წინანდებურად: „სამუელ, სამუელ!“ უთხრა სამუელმა: „ბრძანე, რადგან გისმენს შენი მსახური.“

11უთხრა უფალმა სამუელს: „ისეთ რამეს მოვახდენ ისრაელში, რომ ყოველ მის მსმენელს ორთავე ყური გაუყრუვდეს. +

12იმ დღეს თავიდან ბოლომდე აღვასრულებ ყელიზე ყველაფერს, რაც მის სახლზე წარმოვთქვი. დავიწყებ და დავასრულებ. +

13ხომ გამოვუცხადე, რომ უკუნისამდე დავსჯიდი მის სახლს უკეთურების გამო, რადგან იცოდა, რომ თავს ირცხვენდნენ მისი შვილები და არ ამხილებდა მათ. +

14ამიტომაც დავუფიცე ყელის სახლს, არც მსხვერპლით და არც პურეულის ძღვენით არ გამოისყიდება-მეთქი უკუნისამდე ყელის სახლის უკეთურება.“ +

15დილამდე ეძინა სამუელს. მერე გააღო უფლის სახლის კარი, ეკრძალებოდა სამუელს გაემხილა ყელისთვის ეს ხილვა.

16და დაუძახა ყელიმ სამუელს და უთხრა: „სამუელ, შვილო!“ მიუგო: „აჰა, აქა ვარ.“

17უთხრა ყელიმ: „რაზე გელაპარაკა? ნუ დამიმალავ, თორემ შენც იმასვე დაგმართებს ღმერთი და უარესსაც, თუ დამიმალე და არ მიამბე ყველაფერი, რაც გელაპარაკა.“

18უამბო სამუელმა მთელი ნალაპარაკევი, არაფერი დაუმალავს მისთვის. თქვა ყელიმ: „უფალი ყოფილა, ქმნას, რაც ენებოს.“

19იზრდებოდა სამუელი და უფალი იყო მასთან. არ გაცუდებულა არც-ერთი მისი სიტყვა. +

20შეიტყო მთელმა ისრაელმა, დანიდან ბეერ-შებაყამდე, რომ სამუელი უფლის წინასწარმეტყველად იქნა დამტკიცებული.

21კვლავ ცხადდებოდა შილოში უფალი მას შემდეგ, რაც მოევლინა უფალი სამუელს შილოში უფლის სიტყვის მეშვეობით.

4

ფილისტიმელებმა ხელთ იგდეს

უფლის აღთქმის კიდობანი

4^1მოედო სამუელის ამბავი მთელს ისრაელს. გავიდა ისრაელი ფილისტიმელებთან საბრძოლველად და დაიბანაკა ებენ-ყეზერთან. ფილისტიმელები კი აფეკში დაბანაკდნენ. +

2დაეწყვნენ ფილისტიმელები ისრაელის პირისპირ. გაჩაღდა ბრძოლა და დამარცხდა ისრაელი ფილისტიმელებთან. ოთხიათასამდე კაცი დააწვინეს ბრძოლის ველზე.

3ბანაკში რომ მოვიდა ხალხი, ისრაელის უხუცესებმა თქვეს: „რისთვის დაგვამარცხა დღეს უფალმა ფილისტიმელებთან? წამოვიღოთ შილოდან უფლის აღთქმის კიდობანი, იაროს ჩვენს შორის და გვიხსნას მტრების ხელიდან.“ +

4გაგზავნა ხალხმა შილოში და მოიტანეს იქიდან ქერუბიმებზე მჯდარი ცაბაოთ უფლის აღთქმის კიდობანი. ყელის ორი ვაჟი: ხოფნი და ფინხასი ახლდა უფლის აღთქმის კიდობანს.

5როცა ღვთის აღთქმის კიდობანი ბანაკში მოვიდა, მაღალი ხმით იგრიალა მთელმა ისრაელმა და შეიძრა მიწა.

6მოესმათ ფილისტიმელებს გრიალი და თქვეს: „ეს რა გრიალი დგას ებრაელთა ბანაკში?“ შეიტყვეს, რომ უფლის კიდობანი მოვიდა ბანაკში.

7შეეშინდათ ფილისტიმელებს, როცა ითქვა: „ღმერთი მოვიდა ბანაკში! ვაი ჩვენ, რადგან ასეთი რამე არც გუშინ, არც გუშინწინ არ მომხდარა. +

8ვაი ჩვენ, ვინ გვიხსნის ამ ძლიერი ღმერთების ხელიდან? ეს ისინი არიან, ის ღმერთები, ეგვიპტელები რომ მუსრეს უდაბნოში ყოველგვარი სამუსვრელით.

9გამაგრდით და ვაჟკაცურად იყავით, ფილისტიმელებო, რომ არ დავემონოთ ებრაელებს, როგორც თქვენ გემონებიან ისინი. ვაჟკაცურად დადექით და შეებრძოლეთ.“ +

10და შეებრძოლნენ ფილისტიმელები და დამარცხდა ისრაელი, და გაიქცნენ თავთავიანთ კარვებში. მეტისმეტად დიდი იყო მარცხი: ოცდაათი ათასი ქვეითი დაეცა ისრაელიდან.

11წაიღეს ღვთის კიდობანი, დაიხოცა ყელის ორივე ვაჟი – ხოფნი და ფინხასი. +

12გამოიქცა ერთი ბენიამინელი კაცი ლაშქრიდან და იმავე დღეს მივიდა შილოში. სამოსელი შემოეგლიჯა და მტვერი ეყარა თავზე.

13მოვიდა და აჰა, ზის ყელი თავის სკამზე გზის პირას და ელოდება, რადგან გული უთრთოდა ღვთის კიდობნის გამო. მოვიდა კაცი ამბის შესატყობინებლად ქალაქში და ღაღადყო მთელმა ქალაქმა.

14მოესმა ღაღადების ხმა ყელის და თქვა: „ეს რა ხმაურია?“ ისწრაფა იმ კაცმა და ყველაფერი უამბო ყელის.

15ოთხმოცდათვრამეტი წლისა იყო ყელი, თვალისჩინი წართმეული ჰქონდა, ვერ ხედავდა.

16უთხრა კაცმა ყელის: „ლაშქრიდან მოვდივარ, დღეს გამოვიქეცი.“ ჰკითხა: „რა მოხდა, შვილო?“

17მიუგო მაცნემ და უთხრა: „უკუექცა ისრაელი ფილისტიმელებს. სასტიკად დამარცხდა ხალხი, შენი ორი ვაჟიც, ხოფნი და ფინხასი, დაიხოცნენ და ღვთის კიდობანიც წაღებულია.“

18როგორც კი ახსენა მან ღვთის კიდობანი, უკან გადაიქცა ყელი სკამიდან კარისკენ, კეფა გაუტყდა და მოკვდა, რადგან მოხუცებული იყო და მძიმე. ორმოც წელიწადს მსაჯულობდა იგი ისრაელში.

19მისი რძალი, ფინხასის ცოლი, მოსალოგინებელი იყო, და როცა გაიგო ღვთის კიდობნის წაღების და თავისი მამამთილისა და ქმრის სიკვდილის ამბავი, მუხლებზე დავარდა და შვა, რადგან უწიეს მშობიარობის ტკივილებმა.

20როცა კვდებოდა, ეუბნებოდნენ თავზე მდგომი ქალები: „ნუ გეშინია, რადგან ვაჟი გეყოლა.“ მაგრამ ქალი არ პასუხობდა, უგრძნობი იყო მისი გული

21დაარქვა ვაჟს სახელად იქაბოდი, და თქვა: „გადაიხვეწა დიდება ისრაელისა“, – უფლის კიდობნის წაღებით და მისი მამათილისა და ქმრის სიკვდილის გამო.“ +

22თქვა: „განეშორა დიდება ისრაელს, რადგან წაღებულია ღვთის კიდობანი.“

5

კიდობანი ღვთის კრულვას მიაგებს

ფილისტიმელებს

5^1წაიღეს ფილისტიმელებმა ღვთის კიდობანი და ებენ-ყეზერიდან აშდოდში გადაიტანეს. +

2აიღეს ფილისტიმელებმა ღვთის კიდობანი და მიიტანეს დაგონის ტაძარში და გვერდით დაუდგეს დაგონს. +

3ადგნენ მეორე დღეს ადრიანად აშდოდელები და ხედავენ, უფლის კიდობნის წინ პირქვე გდია დაგონი. აიღეს დაგონი და დააბრუნეს თავის ადგილას.

4ადგნენ მეორე დღეს დილით და ხედავენ, პირქვე გდია დაგონი უფლის კიდობნის წინ. დაგონის თავი და ორთავე ხელის მტევანი მოწყვეტილი ყრია ზღურბლთან, მხოლოდ ტანი აქვს შერჩენილი დაგონს.

5ამიტომაც ერიდებიან აშდოდში დაგონის ქურუმები და დაგონის სახლად მიმსვლელნი დაგონის ზღურბლის დაბიჯებას დღემდე.

6დამძიმდა უფლის ხელი აშდოდელებზე. ანადგურებდა და გვემდა მათ ბუგრებით, მთელს აშდოდს და მის სანახებს. +

7ხედავდნენ ამას აშდოდელები და ამბობდნენ: „არ უნდა დარჩეს ჩვენთან ისრაელის ღვთის კიდობანი, რადგან მძიმეა მისი ხელი ჩვენზე და დაგონზე, ჩვენს ღმერთზე.“

8შეუთვალეს და შეკრიბეს თავისთან ყველა ფილისტიმელი მთავარი და იკითხეს: „რა ვუყოთ ისრაელის ღვთის კიდობანს?“ თქვეს: „გადაიტანეთ ისრაელის ღვთის კიდობანი.“ და გადაიტანეს გათში ისრაელის ღვთის კიდობანი.

9მას შემდეგ, რაც მიიტანეს იგი, უფლის ხელი იყო ქალაქზე, შეიქნა დიდი ჩოჩქოლი; გვემა უფალმა ქალაქის მკვიდრნი დიდიან-პატარიანად, და გამოაჩნდათ ბუგრები.

10გაგზავნეს ღვთის კიდობანი ყეკრონს. როცა მივიდა ყეკრონში ღვთის კიდობანი, აკივლდნენ ყეკრონელები: „მოგვიტანეს ისრაელის ღვთის კიდობანი, რომ ამოგვხოცონ ჩვენცა და ჩვენი ხალხიც!“ +

11შეუთვალეს და შეკრიბეს ფილისტიმელთა ყველა მთავარი, თქვეს: „გაგზავნეთ ისრაელის ღვთის კიდობანი. დაბრუნდეს თავის ადგილზე, რომ არ ამოგვხოცოს ჩვენ და ჩვენი ხალხი.“ რადგან შიშისზარი იყო მთელს ქალაქში, მეტისმეტად დამძიმდა აქ უფლის ხელი.

12და ის, ვინც სიკვდილს გადაურჩა, ბუგრები გამოაჩნდა ყველას. ცას მისწვდა ქალაქის ღაღადი.

6
კიდობანი გადააქვთ ბეთ-შემეშელი იესოს სახლში

6^1შვიდ თვეს იყო უფლის კიდობანი ფილისტიმელთა ქვეყანაში. +

2მოიხმეს ფილისტიმელებმა ქურუმები და მისნები და უთხრეს: „რა ვუყოთ უფლის კიდობანს? გვასწავლეთ, როგორ გავგზავნოთ თავის ადგილზე.“

3მიუგეს: „თუ ისრაელის ღვთის კიდობნის გაგზავნა გინდათ, ძღვნის გარეშე ნუ გაგზავნით. შესწირეთ დანაშაულის გამოსასყიდი მსხვერპლი. მაშინ განიკურნებით და გაიგებთ, რატომ არ გცილდებათ მისი ხელი.“

4თქვეს: „რა უნდა შევწიროთ დანაშაულის გამოსასყიდ მსხვერპლად?“ მიუგეს: „ხუთ-ხუთი ოქროს ბუგრი და ხუთ-ხუთი ოქროს თაგვი ფილისტიმელთა მთავრების რიცხვისამებრ. რადგან ერთია სასჯელი თქვენზე და თქვენს მთავრებზე.

5გააკეთეთ გამოსახულებები თქვენი ბუგრებისა და გამოსახულებები თქვენი თაგვებისა, რომლებიც აჩანაგებენ ქვეყანას და პატივს მიაგებთ ამით ისრაელის ღმერთს. იქნებ შეამსუბუქოს ხელი თქვენზე, თქვენს ღმერთებზე და თქვენს ქვეყანაზე. +

6რატომ ისასტიკებთ გულს, როგორც ეგვიპტელები და ფარაონი ისასტიკებდნენ? განა არ გაუშვეს მათ ხალხი, როგორც კი გაამწარა ისინი უფალმა? +

7ახლა ადექით და ერთი ახალი ურემი გააკეთეთ. გამოარჩიეთ ერთნაყოლი ორი მეწველი, უღელდაუდგმელი ფური, და შეაბით ფურები ურემში, ხბორები კი შინ გააბრუნეთ, +

8აიღეთ უფლის კიდობანი და ურემზე შედგით. სკივრში ოქროს ნივთები ჩააწყვეთ, რომელთაც დანაშაულის გამოსასყიდ მსხვერპლად ატანთ, და გვერდში მიუდგით. მერე გაუშვით, და წავიდეს.

9თვალი გააყოლეთ და, თუ თავისი ქვეყნის გზას დაადგა, ბეთ-შემეშისკენ, მას დაუწევია ჩვენს თავზე ეს დიდი უბედურება. თუ არადა, გეცოდინება, რომ მის ხელს არ ვუგვემივართ, შემთხვევით გწევია ეს ამბავი.“ +

10ასეც გააკეთა ხალხმა. გამოარჩიეს ერთნაყოლი ორი მეწველი ფური და ურემში შეაბეს. ხბორები კი შინ დაამწყვდიეს.

11ურემზე შედგეს უფლის კიდობანი და სკივრი ოქროს თაგვებითა და თავიანთი ბუგრების გამოსახულებებით.

12პირდაპირ ბეთ-შემეშის გზას დაადგნენ ფურები. ერთ გზას მიჰყვებოდნენ და ბღაოდნენ, არც მარჯვნივ გადაუხვევიათ, არც მარცხნივ. უკან ფილისტიმელთა მთავრები მისდევდნენ ბეთ-შემეშის საზღვრამდე.

13ბეთ-შემეში ამ დროს პურს მკიდა მინდორში. გაიხედეს და დაინახეს კიდობანი, და გაუხარდათ დანახვა.

14ბეთ-შემეშელ იესოს ყანაში შევიდა ურემი და იქ გაჩერდა. დიდი ქვა იდო იქ. ურმის ხეები დაჩეხეს და ფურები სრულადდასაწველად შესწირეს უფალს. +

15ლევიანებმა გადმოიღეს უფლის კიდობანი და სკივრი ოქროს ნივთებით და იმ დიდ ქვაზე დადეს. და ბეთ-შემეშელებმა სრულადდასაწველი შესწირეს და საკლავი დაუკლეს უფალს იმ დღეს. +

16ეს რომ დაინახეს, იმავე დღეს გაბრუნდა ყეკრონს ფილისტიმელთა ხუთი მთავარი.

17აი, ოქროს ბუგრები, რომლებიც უფალს შესწირეს ფილისტიმელებმა დანაშაულის გამოსასყიდ მსხვერპლად: ერთი აშდოდისათვის იყო, ერთი – ღაზასთვის, ერთი – აშკელონისთვის, ერთი გათისთვის, ერთიც ყეკრონისთვის.

18იყო აგრეთვე ოქროს თაგვები ფილისტიმელთა ქალაქების რიცხვისამებრ, რომლებიც ეკუთვნოდა ხუთ მთავარს – ციხე-სიმაგრიანი ქალაქებიდან მოყოლებული უგალავნო დაბებამდე, და დიდ ქვამდე, სადაც დაასვენეს უფლის კიდობანი, და ის დღემდე ბეთ-შემეშელი იესოს მინდორში იმყოფება.

19მოსრა უფალმა ბეთ-შემეშელნი, რადგან ჩაიხედეს მათ უფლის კიდობანში. ორმოცდაათიათას სამოცდაათი კაცი მოსრა უფალმა. მოთქვამდა მთელი ბეთ-შემეში, რადგან დიდად დააზარალა უფალმა ხალხი. +

20თქვეს ბეთ-შემეშელებმა: „ვინ დაუდგება უფალს, ამ წმიდა ღმერთს? ვისთან წავა ის ჩვენგან?“

21გაუგზავნეს მოციქულები კირიათ-იეყარიმის მოსახლეობას და შეუთვალეს: „დააბრუნეს ფილისტიმელებმა უფლის კიდობანი, ჩამოდით და წაიღეთ.“

7
სამუელი ამარცხებს ფილისტიმელებს

7^1მოვიდნენ კირიათ-იეყარიმელნი, წაიღეს უფლის კიდობანი და მიიტანეს აბინადაბის სახლში, გორაკზე, და განაწესეს მისი შვილი, ელეაზარი უფლის კიდობნის მცველად. +

2გამოხდა მრავალი ხანი, ოცი წელი, კიდობნის დასვენებიდან კირიათ-იეყარიმში, და მოენატრა უფალი მთელს ისრაელის სახლს.

3ასე უთხრა სამუელმა მთელს ისრაელის სახლს: „თუ მთელი გულით მოიქცევით უფლისაკენ, მოიშორეთ უცხო ღმერთები და ყაშთაროთები. მიმართეთ გულები უფლისაკენ და მხოლოდ მას ერთს ემსახურეთ და მაშინ გიხსნით იგი ფილისტიმელთაგან.“ +

4მოიშორეს ისრაელის ძეთ ბაყალები და ყაშთაროთები და მხოლოდ უფალს ემსახურებოდნენ.

5თქვა სამუელმა: „შეკრიბეთ მთელი ისრაელი მიცფაში და შევევედრები თქვენთვის უფალს.“ +

6შეიკრიბნენ მიცფაში, და ხაპავდნენ წყალს და ღვრიდნენ უფლის წინაშე, და მარხულობდნენ იმ დღეს. თქვეს იქ: „შევცოდეთ უფალს.“ და განსჯიდა სამუელი ისრაელის ძეთ მიცფაში. +

7შეიტყვეს ფილისტიმელებმა, მიცფაში რომ იყვნენ შეკრებილნი ისრაელის ძენი, და დაიძრნენ ფილისტიმელთა მთავრები ისრაელის წინააღმდეგ. გაიგეს ისრაელის ძეთ და შეუშინდნენ ფილისტიმელებს.

8უთხრეს ისრაელის ძეთ სამუელს: „ნუ შეგვიწყვეტ უფლისადმი, ჩვენი ღვთისადმი, ღაღადს, იქნებ გვიხსნას ფილისტიმელთა ხელიდან.“ +

9აიყვანა სამუელმა ძუძუთა კრავი და მთლიანად შესწირა სრულადდასაწველად უფალს, და შეჰღაღადა სამუელმა უფალს ისრაელისათვის და უსმინა მას უფალმა.

10როდესაც სამუელი სწირავდა სრულადდასაწველს უფალს და ფილისტიმელებიც მოდგნენ ისრაელთან საბრძოლველად, და იგრგვინა ძლიერი ხმით იმ დღეს უფალმა ფილისტიმელებზე, და შეაძრწუნა, და იძლივნენ ისინი ისრაელის ძეთაგან.

11გამოვიდნენ ისრაელის კაცები მიცფადან, და დაედევნენ ფილისტიმელებს და მუსრი გაავლეს მათ ბეთ-ქორის ქვემოთ.

12და აიღო სამუელმა ერთი ლოდი და დადო იგი მიცფასა და კლდის შვერილს შორის, და უწოდა იმ ადგილს სახელად ებენ-ყეზერი, და თქვა: „აქამდე შეგვეწია უფალი“. +

13დაცხრნენ ფილისტიმელები და აღარ შედიოდნენ ისრაელის საზღვრებში. და უფლის ხელი იყო ფილისტიმელებზე სამუელის სიცოცხლეში.

14დაუბრუნდა ისრაელს ფილისტიმელთაგან წაღებული ქალაქები ყეკრონიდან გათამდე. გამოგლიჯა ისრაელმა მათი საზღვრები ფილისტიმელებს. და იყო ზავი ისრაელსა და ამორეველთა შორის.

15და განსჯიდა ისრაელს სამუელი მთელი თავისი სიცოცხლე. +

16და დადიოდა წლიდან წლამდე, მიმოივლიდა ბეთელს, გილგალს და მიცფას, და განსჯიდა ისრაელს ყველა ამ ადგილას. +

17ბრუნდებოდა რამას, რადგან იქ იყო მისი სახლი, და აქაც განსჯიდა ისრაელს. იქ აუგო მან სამსხვერპლო უფალს. +

8
ისრაელი მოითხოვს მეფეს

8^1როცა მოხუცდა სამუელი, ისრაელის მსაჯულებად თავისი შვილები გაამწესა.

2მის პირმშოს სახელად ერქვა იოელი, ხოლო უმცროსს – აბია. ბეერ-შებაყში იყვნენ მსაჯულებად. +

3არ გაჰყვნენ შვილები მამის გზას, ანგარებას მისდევდნენ, ქრთამს იღებდნენ და სამართალს ამრუდებდნენ. +

4შეიკრიბა ისრაელის ყველა უხუცესი და მივიდა სამუელთან რამაში.

5უთხრეს: „შენ მოხუცდი, შენი შვილები კი არ მიჰყვებიან შენს გზას; დაგვისვი ახლა მეფე, რომ განგვსჯიდეს, როგორც სხვა ხალხებშია.“ +

6არ მოეწონა ეს საქმე სამუელს, როცა თქვეს, მეფე მოგვეციო მსაჯულად, მაშინ ილოცა სამუელმა უფლის მიმართ. +

7უთხრა უფალმა სამუელს: „გაუგონე ხალხს ყველაფერი, რასაც გეტყვიან, რადგან შენ კი არ უარგყვეს, არამედ მე უარმყვეს თავიანთ მეფედ.

8როგორც იქცეოდნენ იმ დღიდან, როცა ეგვიპტიდან გამოვიყვანე, დღემდე, როცა დამივიწყეს და უცხო ღმერთებს დაემონნენ, ასევე გექცევიან შენც.

9ახლა გაუგონე მათ, ოღონდ გააფრთხილე და აუხსენი უფლებები მეფისა, რომელმაც მათზე უნდა იმეფოს.“ +

10უთხრა სამუელმა უფლის სიტყვები ხალხს, მეფეს რომ მოითხოვდნენ მისგან.

11უთხრა: „ეს უფლებები ექნება მეფეს, რომელიც იმეფებს თქვენზე: წაიყვანს თქვენს შვილებს და თავის ეტლებთან და ცხენებთან დაიყენებს, და ირბენენ მისი ეტლის წინ. +

12დააყენებს მათ ათასისთავებად და ორმოცდაათისთავებად, თავისი მინდვრების მხვნელებად და თავისი სამკალის მომკელებად, თავისი საბრძოლო საჭურველისა და ეტლების მკეთებლებად.

13აიყვანს თქვენს ასულებს მენელსაცხებლეებად, მზარეულებად და ხაბაზებად.

14წაიღებს თქვენს საუკეთესო მინდვრებს, ვენახებსა და ზეთისხილის ბაღებს და თავის მსახურებს დაურიგებს.

15მეათედს აიღებს თქვენი ნათესებიდან და ვენახებიდან და თავის საჭურისებს და მსახურებს დაურიგებს.

16წაგართმევთ საუკეთესო ყმებს, მხევლებს, მსახურ ბიჭებს, სახედრებს და თავის საქმეზე ამსახურებს.

17წაიღებს მეათედს თქვენი ფარებიდან და თქვენც მისი მონები გახდებით.

18და გმინვას დაიწყებთ მაშინ თქვენი არჩეული მეფისაგან, მაგრამ პასუხს აღარ გაგცემთ მაშინ უფალი.“

19არ დაუჯერა ხალხმა სამუელს, თქვეს: „არა და არა, მეფე უნდა გვეჯდეს.

20ჩვენც ისეთები უნდა ვიყოთ, როგორც სხვა ხალხები არიან, ჩვენი მეფე განგვსჯის ჩვენ, წინ წაგვიძღვება და ჩვენს ომებს წარმართავს.“ +

21მოისმინა სამუელმა ხალხის ნათქვამი და შეატყობინა უფალს.

22უთხრა უფალმა სამუელს: „შეიწყნარე მათი სიტყვა და დაუდგინე მეფე.“ და უთხრა სამუელმა ისრაელის კაცებს: „წადით თქვენ-თქვენს ქალაქებში.“

9
საულის მეფედ არჩევა

9^1იყო ერთი კაცი ბენიამინის ტომიდან სახელად კიში, ძე აბიელისა, ძისა ცერორისა, ძისა ბექორათისა, ძისა აფიახისა, ძისა ვინმე ბენიამინელისა, მაგარი ვაჟკაცი.

2მას ჰყავდა ვაჟი, გამორჩეული და მშვენიერი, სახელად საული. ისრაელის ძეთა შორის მასზე უკეთესი არავინ იყო. ერთი თავით მაღალი იყო მთელ ხალხზე. +

3და დაეკარგა ჭაკი ვირები კიშს, საულის მამას, და უთხრა კიშმა საულს, თავის შვილს: „წაიყვანე რომელიმე მსახური ბიჭი, წადი და მოძებნე ვირები.“

4გადაიარა ეფრემის მთა, მოიარა შალიშას მხარე, მაგრამ ვერ იპოვნეს. მოიარეს შაალიმის მხარე და არც იქ იყო. მოიარა ბენიამინის მხარე და ვერ იპოვეს. +

5მივიდნენ ცუფის მხარეში და უთხრა საულმა მსახურ ბიჭს, თან რომ ახლდა: „მოდი, გავბრუნდეთ უკან. დაავიწყდებოდა მამაჩემს ვირები და ჩვენი დარდი ექნება.“

6უთხრა მას: „აი, ღვთისკაცია ამ ქალაქში. პატივდებული კაცია; რასაც იტყვის, ყველაფერი სრულდება. წავიდეთ იქ, ეგებ გვასწავლოს, რა გზას დავადგეთ.“ +

7უთხრა საულმა თავის მსახურს: „კარგი, წავიდეთ, მაგრამ რა მივუტანოთ იმ კაცს? გუდაში პური აღარ გვაქვს, არც საჩუქარი გვაქვს რამე, ღვთისკაცს რომ მივუტანოთ. რა გვაქვს თან?“

8კვლავ მიუგო მსახურმა საულს და უთხრა: „აჰა, მეოთხედი შეკელი ვერცხლი მაქვს ხელში, მივცეთ ღვთისკაცს და გვასწავლის გზას.“

9უწინ ისრაელში ასე ამბობდა კაცი, ღმერთთან საკითხავად რომ მიდიოდა: „მოდი, წავიდეთ მისანთან“, რადგან ახლა რომ წინასწარმეტყველია, უწინ მისანი ეწოდებოდა.

10უთხრა საულმა თავის მსახურს: „სწორს ამბობ. წამო, წავიდეთ.“ წავიდნენ ქალაქში, სადაც ღვთისკაცი იყო.

11აიარეს ქალაქის აღმართი და შემოხვდნენ წყალზე მიმავალი გოგონები, ჰკითხეს: „არის აქ სადმე მისანი?“

12მიუგეს: „აქვეა, ახლოში. ოღონდ იჩქარეთ, დღეს ამოვიდა ქალაქში, რადგან მსხვერპლშეწირვა აქვს ხალხს გორაკზე. +

13როგორც კი ქალაქში შეხვალთ, მაშინვე მოძებნეთ იგი, ვიდრე გორაკზე არ ასულა საჭმელად, რადგან ხალხი არაფერს შეჭამს მის მისვლამდე. მან უნდა აკურთხოს საკლავი, და მხოლოდ ამის შემდეგ დაიწყებენ ჭამას მიწვეულები. აბა, წადით, რადგან სწორედ ამ დროს შეგეძლებათ მისი პოვნა.“ +

14ავიდნენ ქალაქში. შუა ქალაქში შევიდნენ და აჰა, ეგებება მათ გორაკისაკენ მიმავალი სამუელი.

15საულის მოსვლამდე ერთი დღით ადრე გამოეცხადებინა უფალს სამუელისათვის: +

16„ხვალ ამ დროს კაცს გამოგიგზავნი ბენიამინის მხრიდან და სცხებ მას ჩემი ერის, ისრაელის, მთავრად. იგი იხსნის ჩემს ერს ფილისტიმელთა ხელიდან, რადგან მოვხედე ჩემს ერს, როცა მისმა ღაღადისმა ჩემამდე მოაღწია.“ +

17დაინახა სამუელმა საული და უფალმაც დაადასტურა: „აჰა, ის კაცი, რომელზეც გელაპარაკე. იგი იმეფებს ჩემს ერზე.“

18შეხვდა ჭიშკართან საული სამუელს და ჰკითხა: „მასწავლე, სად არის აქ მისნის სახლი.“

19მიუგო სამუელმა საულს და უთხრა: „მე ვარ მისანი. წამიძეხი გორაკისაკენ. დღეს ჩემთან ერთად შეჭამთ პურს, დილას კი გაგიშვებ. ყველაფერს გეტყვი, რაც გულში გაქვს.

20ნუ გადარდებს ვირები, სამი დღის წინ რომ დაკარგე, რადგან ნაპოვნია ისინი. ვის ეკუთვნის ისრაელის მთელი საუნჯე, თუ არა შენ და მამაშენის მთელ სახლს?“

21მიუგო საულმა და უთხრა: „მე ხომ ბენიამინელი ვარ, ისრაელის უმცირესი ტომის კაცი. ჩემი საგვარეულოც ხომ მცირეა ბენიამინის ტომის საგვარეულოთა შორის? რისთვის მეუბნები ამას?“ +

22და წაიყვანა სამუელმა საული და მისი მსახური, და შეიყვანა დარბაზში და ოცდაათი წვეული კაცის თავში დასხა.

23უთხრა სამუელმა მზარეულს: „გამოიტანე ის ნაწილი, რომელიც მოგაბარე და გითხარი, დაიტოვე-მეთქი.“

24გამოიტანა მზარეულმა მთელი ბეჭი და წინ დაუდო საულს. უთხრა სამუელმა: „ეს არის, რაც მორჩა. წინ დაიდე და ჭამე, რადგან იმ დროისათვის გადაგინახე, როცა ხალხის მოწვევა განვიზრახე.“ და პურობდა საული იმ დღეს სამუელთან ერთად.

25ჩამოვიდნენ გორაკიდან ქალაქში და სახლის ერდოზე ელაპარაკა საულს.

26და ადგნენ დილაადრიანად, და განთიადისას დაუძახა სამუელმა საულს ერდოზე და უთხრა: „ადექი, უნდა გაგისტუმრო.“ და ადგა საული და გავიდნენ ორთავენი, ის და სამუელი, გარეთ.

27როცა ქალაქის ბოლოზე ჩადიოდნენ, სამუელმა უთხრა საულს: „უთხარი, ჩვენს წინ წავიდეს მსახური და იაროს. შენ კი მცირეხანს დადექი, რომ ღვთის სიტყვა გამოგიცხადო.“

10
საულის ცხება სამუელის მიერ

10^1და აიღო სამუელმა ზეთის ჭურჭელი, თავზე დაასხა, აკოცა და უთხრა: „აჰა, გცხო უფალმა თავისი სამკვიდროს მთავრად. +

2დღესვე, როცა ჩემგან წახვალ, ორ კაცს შეხვდები რახელის საფლავთან, ბენიამინის საზღვარზე, ცელცახში. გეტყვიან: „ნაპოვნია ვირები, რომელთა საძებრადაც წამოხვედი. აჰა, დაავიწყდა მამაშენს თავისი ვირები და თქვენზე დარდობს: რა ვიღონო ჩემი შვილისთვისო? +

3და გასცდები ამ ადგილს და მიხვალ თაბორის მუხნართან, და შეხვდები ბეთელისკენ სალოცავად მიმავალ სამ კაცს. ერთს სამი თიკანი მიჰყავს, მეორეს სამი პური მიაქვს, მესამეს ტიკით ღვინო. +

4მშვიდობით მოგიკითხავენ და ორ პურს მოგცემენ, და შენც გამოართმევ ხელიდან.

5შემდგომ ამისა ღვთის ბორცვზე ახვალ, სადაც ფილისტიმელთა სადარაჯოებია. ქალაქში შესვლისას შეხვდები გორაკიდან ჩამომავალ წინასწარმეტყველთა გუნდს, რომელთაც წინ მოუძღვებიან ქნარით, დაფდაფით, სტვირითა და ებნით, თავად კი წინასწარმეტყველებენ. +

6ღვთის სული გადმოვა შენზე და მათთან ერთად აწინასწარმეტყველდები, სხვა კაცად გარდაიქმნები.

7როცა ყოველივე ეს აგიცხადდება, როგორც მოგიხდეს, ისე მოიქეცი, რადგან ღმერთი იქნება შენთან.

8ჩემზე წინ ჩახვალ გილგალში და მეც მალე მოვალ შენთან, რათა შევწირო სრულადდასაწველი და სამშვიდობო მსხვერპლი. შვიდ დღეს მელოდე, ვიდრე არ მოვალ შენთან და არ გასწავლი, რა უნდა გააკეთო.“ +

9როგორც კი გატრიალდა საული სამუელისაგან წასასვლელად, სხვა გული ჩაუდო მას ღმერთმა და ყველა ნიშანი აუცხადდა იმ დღეს.

10ავიდნენ ბორცვზე და აჰა, მოდის მისკენ წინასწარმეტყველთა გუნდი. გადმოვიდა მასზე ღვთის სული და ისიც მათთან ერთად აწინასწარმეტყველდა. +

11ყველანი, ვინც გუშინ და გუშინწინ იცნობდნენ მას, ხედავდნენ წინასწარმეტყველებთან ერთად გაწინასწარმეტყველებულს, და ლაპარაკობდნენ ერთმანეთში: „რა დაემართა კიშის ძეს? ნუთუ საულიც გაწინასწარმეტყველდა?“ +

12თქვა პასუხად ერთმა იქაურმა კაცმა: „ვინ არის მათი მამა?“ ასე წარმოიშვა ანდაზა: „ნუთუ საულიც გაწინასწარმეტყველდა?“

13მორჩა ქადაგობას და ავიდა გორაკზე.

14უთხრა საულის ბიძამ საულსა და მის მსახურს: „სად იარეთ?“ მიუგო: „ვირებს ვეძებდით და როცა ვერსად ვიპოვეთ, სამუელთან წავედით.“

15უთხრა საულს ბიძამ: „მომიყევი, რა გითხრათ სამუელმა.“

16უთხრა საულმა ბიძას: „გამოგვიცხადა, ნაპოვნიაო ვირები.“ ხოლო მეფობის ამბავი, რაც სამუელმა უთხრა, არ გაუმხელია მისთვის.

17მოუხმო სამუელმა ხალხს უფალთან მიცფაში. +

18უთხრა ისრაელის ძეთ: „ასე ამბობს უფალი, ღმერთი ისრაელისა: „მე გამოვიყვანე ისრაელი ეგვიპტიდან, მე გიხსენით თქვენ ეგვიპტელთა ხელიდან და ყველა სამეფოს ხელიდან, რომელიც კი გჩაგრავდათ.’

19დღეს თქვენ უარყოფთ თქვენს ღმერთს, რომელმაც გიხსნათ ძნელბედობასა და გასაჭირში, რადგან ეუბნებით: მეფე დაგვისვიო. აბა, დადექით უფლის წინაშე თქვენ – თქვენი ტომისა და საგვარეულოების მიხედვით.“ +

20სათითაოდ მიიყვანა სამუელმა ისრაელის ყველა ტომი და ბენიამინის ტომს ხვდა წილი.

21მიიყვანა ბენიამინის ტომი საგვარეულოების მიხედვით და მატრის საგვარეულოს ხვდა წილი; მერე საულს, კიშის ძეს, ხვდა წილი. დაუწყეს ძებნა და ვერ იპოვეს. +

22კვლავ შეეკითხნენ უფალს: „თუ კიდევ მოვა ის?“ თქვა უფალმა: „აჰა, აღალს ეფარება.“

23გაიქცნენ და გამოიყვანეს იქიდან. ჩადგა ხალხში და ერთი თავით მაღალი იყო. +

24უთხრა სამუელმა მთელ ხალხს: „ხომ ხედავთ, ვინ აირჩია უფალმა? რადგან მთელს ხალხში არავინაა მისი მსგავსი“, შესძახა ხალხმა და თქვა: „დღეგრძელი იყოს მეფე!“ +

25გამოუცხადა სამუელმა ერს მეფობის უფლებანი. წიგნში ჩაწერა და უფლის წინაშე დადო. მერე დაითხოვა სამუელმა ხალხი, და წავიდ-წამოვიდნენ თავ-თავის სახლებში. +

26საულიც წავიდა თავისი სახლისაკენ, გიბყაში. თან გაჰყვა მამაცი ხალხი, რომელთა გულებს ღმერთი შეეხო.

27უღირსი ხალხი ამბობდა: „ეგ ჩვენ როგორ გვიხსნის?“ და შეიძულეს იგი და ძღვენი არ მიართვეს. ის კი თითქოს ვერ ამჩნევდა ამას. +

11
საულის გამარჯვება იაბეშ გილყადთან

11^1წამოვიდა ნახაშ ყამონელი და შემოადგა გილყადის იაბეშს. უთხრეს იაბეშელებმა ნახაშს: „შეკარი კავშირი ჩვენთან და დაგემორჩილებით.“ +

2უთხრა მათ ნახაშ ყამონელმა: „ჯერ ყველას მარჯვენა თვალებს დაგთხრით, რომ სირცხვილი ვაჭამო მთელს ისრაელს, და მერე შევკრავ თქვენთან კავშირს.“ +

3უთხრეს იაბეშის უხუცესებმა: „შვიდი დღე მოგვეცი, რომ მოციქულები დავგზავნოთ მთელს ისრაელში და, თუ არავინ იქნა ჩვენი მხსნელი, გამოვალთ თქვენს წინააღმდეგ.“

4მივიდნენ მოციქულები საულის გიბყაში და გამოუცხადეს ეს ამბავი ხალხს. ახმაურდა ხალხი და მორთო ტირილი.

5აჰა, საულიც მოდის, ხარებს მოჰყვება ყანიდან. იკითხა საულმა: „რა მოუვიდა ხალხს, რა ატირებს?“ ამცნეს იაბეშელთა ნათქვამი.

6ამ სიტყვების გაგონებისას ღვთის სული გადმოვიდა საულზე და ძლიერ განრისხდა იგი. +

7ადგა და აკუწა ორივე ხარი და იმ მოციქულების ხელით დაგზავნა მთელს ისრაელში, შეუთვალა: „ვინც საულსა და სამუელს არ გაჰყვება, ასე მოუვა მის ხარებს.“ უფლის შიში დაეცა ხალხს და გამოვიდნენ, როგორც ერთი კაცი. +

8აღრიცხა ისინი ბეზეკში: ისრაელის ძენი სამასი ათასი იყვნენ, იუდას ხალხი – ოცდაათი ათასი. +

9უთხრეს მოსულ მოციქულებს: „ასე უთხარით გილყადის იაბეშის ხალხს: ‘ხვალ, მზე რომ დააცხუნებს, იქნება ხსნა.’“ მივიდნენ მოციქულები და შეატყობინეს იაბეშელებს, და მათაც გაიხარეს.

10შეუთვალეს იაბეშელებმა: „ხვალ გამოვალთ თქვენს წინააღმდეგ და გვიყავით, რაც გენებოთ.“

11მეორე დღეს სამ რაზმად დაჰყო საულმა ხალხი და დილის სახმილავზე შევიდნენ შუაგულ ბანაკში და შუადღის პაპანაქებამდე გაწყვიტეს ყამონელები. გადარჩენილნი კი ისე დაიფანტნენ, რომ მათში ორი ერთად არ დარჩენილა. +

12უთხრა ხალხმა სამუელს: „ვინ ამბობდა, ნუთუ საულმა უნდა იმეფოსო ჩვენზე? მოგვეცი ის ხალხი, რომ დავხოცოთ.“ +

13უთხრა საულმა: „ერთი კაციც არ მოკვდება დღეს, რადგან ხსნა მოავლინა უფალმა დღეს ისრაელში.“ +

14უთხრა სამუელმა ხალხს: „წამოდით, წავიდეთ გილგალში და განვაახლოთ იქ მეფობა.“ +

15წავიდა მთელი ხალხი გილგალს, და გაამეფეს იქ საული უფლის წინაშე გილგალში, და შესწირეს იქ სამშვიდობო მსხვერპლი უფლის წინაშე. და ძლიერ გაიხარა იქ საულმა და ყველა ისრაელის ძემ. +

12
სამუელი უარს ამბობს მსაჯულობაზე

12^1უთხრა სამუელმა მთელს ისრაელს: „აჰა, ვუსმინე თქვენს ხმას ყველაფერში, რასაც მოითხოვდით ჩემგან და გავამეფე თქვენზე მეფე. +

2ამიერიდან მეფე წაგიძღვებათ წინ. მე მოვხუცდი და გავთეთრდი. აქ არიან ჩემი შვილებიც თქვენთან ერთად. სიყმაწვილიდან დღემდე წინ მიგიძღოდით. +

3აჰა, აქ ვარ, მამხილეთ უფლისა და მისი ცხებულის წინაშე, თუ ოდესმე ვინმესთვის ხარი ან სახედარი წამირთმევია, თუ ვინმე შემივიწროებია, თუ ვინმე დამიჩაგრავს, თუ ვინმეს ხელიდან ქრთამი ამიღია მის საქმეზე თვალის დასახუჭად, პასუხს ვაგებ.“ +

4უთხრეს: „არც შეგივიწროებივართ და არც დაგიჩაგვრივართ, არც ვინმეს ხელიდან რამე აგიღია.“

5კვლავ უთხრა მათ: „უფალი იყოს მოწმე თქვენს შორის, და მისი ცხებული იყოს მოწმე ამ დღეს, რომ ვერაფერი ჰპოვეთ ჩემს ხელში.“ უთხრეს: „მოწმე იყოს!“

6უთხრა სამუელმა ხალხს: „ჰო, [მოწმე იყოს] უფალი, რომელმაც მოსე და აარონი დაადგინა, რომელმაც თქვენი მამები ეგვიპტის ქვეყნიდან გამოიყვანა.

7ახლა დადექით, რომ განგსაჯოთ უფლის წინაშე ყველა სიკეთის გამო, რაც გიყოთ უფალმა თქვენ და თქვენს მამებს.

8როცა იაკობი მივიდა ეგვიპტეში და შეჰღაღადეს თქვენმა მამებმა უფალს, მაშინ უფალმა და მოავლინა მოსე და აარონი და მათ გამოიყვანეს თქვენი მამები ეგვიპტიდან და ამ ადგილზე დაასახლეს. +

9მაგრამ დაივიწყეს მათ უფალი, თავიანთი ღმერთი, და ხელში ჩაუგდო ისინი უფალმა სისარას, ხაცორის მხედართმთავარს, ფილისტიმელებს და მოაბელთა მეფეს, [რომელნიც] ებრძოდნენ მათ. +

10მაგრამ როცა შეჰღაღადეს უფალს და თქვეს: ‘შევცოდეთ, რადგან განვუდექით უფალს და ვემსახურებოდით ბაყალებსა და ყაშთაროთებს. ახლა გვიხსენი მტრების ხელთაგან და გემსახურებით.’

11მაშინ მოავლინა უფალმა იერუბაყალი, ბედანი, იფთახი და სამუელი. ის გიფარავდათ გარეშემო მტრების ხელთაგან და თქვენც ცხოვრობდით მშვიდად. +

12დაინახეთ, რომ ყამონელთა მეფე ნახაში მოდის თქვენს წინააღმდეგ და მითხარით: ‘არა, მეფემ იმეფოს ჩვენზე!’ თქვენი მეფე კი უფალია, ღმერთი თქვენი. +

13ახლა, აჰა, მეფე, რომელიც აირჩიეთ, რომელსაც მოითხოვდით: აჰა, მოგცათ უფალმა მეფე.

14თუ გექნებათ უფლის შიში, თუ ემსახურებით მას, თუ შეისმენთ მის ხმას და წინ არ აღუდგებით მის ბრძანებებს, მაშინ დაგიფარავთ უფალი, თქვენი ღმერთი, თქვენცა და მეფესაც, თქვენზე რომ მეფობს. +

15თუ არ შეისმენთ უფლის ხმას და წინ აღუდგებით უფლის ბრძანებებს, უფლის ხელი იქნება თქვენს წინააღმდეგ, როგორც თქვენი მამების წინააღმდეგ იყო. +

სამუელის ლოცვით უფალი მოავლენს წვიმას

16„ახლა დადექით და შეხედეთ ამ დიდ საქმეს, რასაც უფალი აღასრულებს თქვენს თვალწინ.

17ხომ პურის მკაა ახლა? შევთხოვ უფალს და მოავლენს ჭექა-ქუხილსა და წვიმას, და გაიგებთ და ნახავთ, რა დიდია თქვენი ბოროტება, უფლის თვალწინ რომ ჩაიდინეთ, როცა მეფე მოითხოვეთ თქვენთვის.“ +

18შესთხოვა სამუელმა უფალს და მოავლინა უფალმა ჭექა-ქუხილი და წვიმა იმ დღეს. ძლიერ შეეშინდა ხალხს უფლისა და სამუელისა.

19უთხრა მთელმა ხალხმა სამუელს: „შეევედრე უფალს, შენს ღმერთს, შენს მსახურთა გულისათვის, რომ არ დავიხოცოთ, რადგან მთელს ჩვენს ცოდვებს ის ბოროტებაც დავუმატეთ, რომ მეფე მოვითხოვეთ.“ +

20უთხრა სამუელმა ხალხს: „ნუ გეშინიათ, უკვე ჩადენილი გაქვთ მთელი ეს ბოროტება. ოღონდ ნუღარ განუდგებით უფალს და მთელი თქვენი გულით ემსახურეთ. +

21ნუ გაიწევთ ფუჭისაკენ, არ დაგიფარავენ და არ გიხსნიან, რადგან ფუჭნი არიან. +

22უფალი კი არ მიატოვებს თავის ერს თავისი დიდებული სახელის გამო, რადგან ინება უფალმა, რომ თავის ერად ემოერჩიეთ თქვენ.

23მე კი, ნუმც შემიცოდავს უფლისათვის, ნუმც შემიწყვეტია თქვენს გამო ვედრება. მე დაგაყენებთ თქვენ სასიკეთო და სწორ გზაზე. +

24ოღონდ უფლის გეშინოდეთ და ემსახურეთ ჭეშმარიტებით და მთელი თქვენი გულით, რადგან ხედავთ, რა დიდი საქმე აქვს აღსრულებული თქვენთვის. +

25თუ ბოროტად მოიქცევით, თქვენც დაიღუპებით და თქვენი მეფეც.“ +

13

საულის თვითნებობა

13^1საული იყო … წლისა, როცა გამეფდა და … წელი მეფობდა ისრაელზე.

2გამოარჩია საულმა თავისთვის ისრაელში სამი ათასი კაცი. ორიათასი საულთან დადგა მიქმაშში და ბეთელის მთაზე, ათასი კაცი კი იონათანთან ბენიამინის გიბყაში. დანარჩენი ხალხი თავ-თავის კარვებში გაუშვა. +

3იონათანმა გაანადგურა ფილისტიმელთა საყარაულო, რომელიც გებაყში იდგა, და გაიგეს ეს ფილისტიმელებმა. საულმა საყვირს დააყვირებინა მთელს ქვეყანაზე და გამოაცხადა: „ისმინონ ებრაელებმა!“ +

4და მოისმინა მთელმა ისრაელმა, რომ გაანადგურა საულმა ფილისტიმელთა საყარაულო და რომ მტრად მოეკიდა ისრაელი ფილისტიმელებს, და შეიყარა ხალხი საულთან გილგალში. +

5და ფილისტიმელებიც შეიკრიბნენ ისრაელის წინააღმდეგ საომრად: ოცდაათი ათასი საომარი ეტლი, ექვსი ათასი ცხენოსანი, ზღვის ქვიშასავით ურიცხვი ხალხი; ამოვიდნენ და მიქმაშში, ბეთ-ავენის აღმოსავლეთით დაბანაკდნენ.

6დაინახეს ისრაელის ძეთ, რომ გაუჭირდათ, რომ გაწვალდა ხალხი და სათითაოდ მიიმალნენ გამოქვაბულებში, ეკალ-ბარდებში, კლდის ნაპრალებში, კოშკებში და ორმოებში. +

7ზოგი ებრაელი იორდანეს გაღმა გადავიდა გადისა და გილყადის მხარეში. საული კი ჯერ ისევ გილგაში იმყოფებოდა და მთელი ხალხი, ვინც გაჰყვა მას, შეშინებული იყო.

8შვიდ დღეს იცადა მან, სამუელის ვადამდე, მაგრამ არ მოდიოდა სამუელი გილგალში, ხალხი კი ეფანტებოდა. +

9თქვა საულმა: „მომიყვანეთ სრულადდასაწველი და სამშვიდობო მსხვერპლი“, და აღავლინა სრულადდასაწველი.

10ის იყო გაასრულა აღსავლენის აღვლენა, სამუელიც მოვიდა. გამოვიდა საული მის შესახვედრად და მისასალმებლად.

უფალი უგულებელყოფს საულს

11მაგრამ სამუელმა უთხრა: „ეგ რა ჰქენი?“ მიუგო საულმა: „დავინახე, რომ მეფანტებოდა ხალხი და შენც არ მოხვედი დათქმულ დროს. ფილისტიმელები კი მიქშაშში არიან შეკრებილნი.

12ვიფიქრე, ახლა დამესხმებიან ფილისტიმელები გილგალში, მე კი არ შევვედრებივარ-მეთქი უფალს. თავს ვიკავებდი, მაგრამ მაინც აღვავლინე სრულადდასაწველი.

13უთხრა სამუელმა საულს: „უგუნურად მოიქეცი, რომ არ დაიცავი უფლის, შენი ღმერთის, ნაბრძანები. ეს რომ არ გექნა, უკუნისამდე განამტკიცებდა უფალი შენს მეფობას ისრაელზე.

14ამიერიდან ვეღარ იმყარებს შენი მეფობა; გამოძებნის უფალი თავის სასურველ კაცს და თავისი ერის წინამძღოლობას უბრძანებს, რაკი შენ არ დაიცავი, რაც გიბრძანა უფალმა.“ +

15ადგა სამუელი და წავიდა გილგალიდან ბენიამინის გიბყაში. და დათვალა საულმა თავისთან მყოფი ხალხი – ექვსასამდე კაცი. +

16საული და მისი ვაჟი იონათანი და მათთან მყოფი ხალხი ბენიამინის გიბყაში დადგნენ, ფილისტიმელები კი მიქშაშში დაბანაკდნენ.

17გამოვიდა ფილისტიმელთა ბანაკიდან სამი მარბიელი რაზმი: ერთი ყოფრას გზაზე გაემართა, შუალის ქვეყნისკენ, +

18მეორე რაზმი კი ბეთ-ხორონის გზას დაადგა, მესამე ცებოიმის ველისკენ მიმავალ გზას, უდაბნოზე რომ გადის. +

19მჭედელი არ მოიძებნა მთელს ისრაელში, რადგან ფილისტიმელებს ეშინოდათ, რომ ებრაელებს მახვილი ან შუბი არ ეკეთებინათ. +

20ჩადიოდა მთელი ისრაელი ფილისტიმელებთან სახნისების, თოხების, ცულებისა და ნამგლების მოსაპირავად,

21როცა დაუბლაგვდებოდა პირი სახნისებს, თოხებს, ფიწლებს, ცულებს ან თუ საგმირები იყო გასამართავი.

22როცა ბრძოლის დრო დადგა, არ აღმოაჩნდათ საულისა და იონათანის თანამდგომ ხალხს მახვილები და შუბები. მხოლოდ საულს და მის ვაჟს, იონათანს, აღმოაჩნდათ. +

23გაემართნენ ფილისტიმელთა მოწინავენი მიქმაშის ვიწროებისაკენ.

14
იონათანის დიდი გამარჯვება

14^1და უთხრა ერთ დღეს იონათანმა, საულის ძემ, მსახურს, თავის საჭურველთმტვირთველს: „წამოდი, გავიდეთ ფილისტიმელთა საყარაულოსთან, გაღმა მხარეს რომ არის.“ მამისთვის არაფერი უთქვამს.

2საული გიბყას ბოლოში იმყოფებოდა, ბროწეულის ხის ქვეშ, მიგრონში რომ დგას. თან ახლდა ხალხი, ექვსასამდე კაცი,

3და ახია, ძე ახიტუბისა, ძისა იქაბოდისა, ძისა ფინხასისა, ძისა ყელისა – შილოში უფლის მღვდელი რომ იყო და ეფოდს რომ ატარებდა. არ იცოდა ხალხმა, სად წავიდა იონათანი. +

4და იმ ვიწროებში, საიდანაც უნდოდა იონათანს ფილისტიმელთა მოწინავე რაზმთან გასვლა, ერთ მხარესაც კლდის შვერილი იყო და მეორე მხარესაც: ერთის სახელი – ბოცეცი, მეორისა – სენე.

5ერთი შვერილი ჩრდილოეთის მხრიდან იყო აღმართული მიქმაშის გასწვრივ, მეორე – სამხრეთიდან, გებაყის გასწვრივ.

6და უთხრა იონათანმა მსახურს, თავის საჭურველთმტვირთველს: „წამოდი, გავიდეთ მაგ წინადაუცვეთელთა საყარაულოსთან, ეგების გაგვამარჯვებინოს უფალმა, რადგან უფლისათვის არ არის დაბრკოლება, ბევრი ხალხით იხსნის თუ მცირეთი.“ +

7და უთხრა მას მისმა საჭურველთმტვირთველმა: „გააკეთე, რაც გულში გაქვს. მიდი, და აჰა, მეც შენთანა ვარ, როგორც შენს გულს სურს.“

8თქვა იონათანმა: „აჰა, ჩვენ გავალთ მაგ ხალხთან და ვეჩვენებით მათ.

9თუ ასე გვეტყვიან: ‘შეიცადეთ, ვიდრე ჩვენ თქვენთან მოვიდოდეთ’, გავჩერდეთ ჩვენს ადგილზე და ნუ ავალთ მათთან.

10და თუ ასე გვეტყვიან: ‘ჩვენთან ამოდით’. ავიდეთ, რადგან ჩვენს ხელთ ჩაუგდია ისინი უფალს. ეს იქნება ჩვენთვის ნიშანი.“

11და ეჩვენენ ორივენი ფილისტიმელთა ყარაულს და თქვეს ფილისტიმელებმა: „აჰა, ებრაელები გამოდიან ხეობიდან, სადაც დამალულები იყვნენ.“

12და გაეხმაურნენ მოყარაულენი იონათანს და მის საჭურველთმტვირთველს და უთხრეს: „ამოდით ჩვენთან და გაგაგებინებთ ამბავს.“ და უთხრა იონათანმა საჭურველთმტვირთველს: „მომყევი, რადგან ხელში ჩაუგდო ისინი უფალმა ისრაელს.“

13და ფორთხვით ავიდა ზევით იონათანი, უკან მისი საჭურველმტვირთველი მიჰყვა. და ეცემოდნენ იონათანის წინაშე, მისი საჭურველთმტვირთველი კი მის უკან ხოცავდა მათ.

14ეს პირველი შეტაკება იყო, რომლის დროსაც ოცამდე კაცს გაავლეს მუსრი იონათანმა და მისმა საჭურველთმტვირთველმა ნახევარ ქცევა მიწაზე.

15და შიშის ზარმა მოიცვა ბანაკი, ველი და მთელი საყარაულო. თვით მარბიელიც კი შეძრწუნდა. და შეიძრა მიწა და გარდამოვიდა ღვთის ზარი. +

16და დაინახეს საულის მოთვალთვალეებმა ბენიამინის გიბყადან, რომ იფანტებოდა ჯარი და აქეთ-იქით აწყდება.

17და უთხრა საულმა თავისთან მყოფ ხალხს: „მოათვალიერეთ და ნახეთ, ვინ არის წასული ჩვენიანებიდან.“ და მოათვალიერეს და აჰა, არც იონათანი ჩანს და არც მისი საჭურველთმტვირთველი.

18და უთხრა საულმა ახიას: „მოიტანე ღვთის კიდობანი.“ რადგან ისრაელის ძეთა შორის იყო იმ დღეს ღვთის კიდობანი. +

19და ვიდრე მღვდელს ელაპარაკებოდა საული, კიდევ უფრო იმატა აურზაურმა ფილისტიმელთა ბანაკში. უთხრა საულმა მღვდელს: „დაუშვი ხელი.“

20და შეგროვდნენ საული და მასთან მყოფი მთელი ხალხი და მოვიდნენ ბრძოლის ადგილზე. და აჰა, გაიმართა ხელჩართული ბრძოლა და შეიქმნა მეტისმეტი არეულობა. +

21ებრაელები, ადრე რომ ფილისტიმელებთან იყვნენ და ყველგან დაჰყვებოდნენ მათ ბანაკს, ახლა ისრაელის ძეთ შეუერთდნენ, რომელნიც თან ახლდნენ საულსა და იონათანს.

22ეფრემის მთებში მიმალულმა ყველა ისრაელის ძემ გაიგო ფილისტიმელების უკუქცევა და ისინიც გაჰყვნენ მათ ბრძოლაში. +

23იხსნა იმ დღეს უფალმა ისრაელი და ბეთ-ავენს გადასწვდა ბრძოლა.

24გაიტანჯნენ იმ დღეს ისრაელიანები, რადგან დააფიცა საულმა ხალხი და უთხრა: „წყეულიმც იყოს, ვინც პური შეჭამოს საღამომდე, როცა შურს ვიძიებ მტრებზე.“ და მთელ ხალხს პირი არ დაუკარებია საჭმელისთვის.

25მთელი ხალხი ტყეში წავიდა, და აჰა, თაფლი დევს მიწაზე.

26და შევიდა ხალხი ტყეში და აჰა, თაფლის ღვარია, მაგრამ არავის მიუტანია ხელი პირთან, რადგან ფიცისა ეშინოდა ხალხს.

27არ ჰქონდა გაგებული იონათანს, რომ დააფიცა მამამისმა ხალხი, გაიწოდა ჯოხი, ხელში რომ ეჭირა, ჩააწო მისი წვერი გოლეულში და პირთან მიიტანა ხელი, და გაუნათდა თვალები.

28და მიუგო ერთმა კაცმა ხალხიდან და უთხრა: „ფიცით დააფიცა მამაშენმა ხალხი: წყეულიმც იყოს, ვინც პური ჭამოსო დღეს.“ და დაიქანცა ხალხი.

29და თქვა იონათანმა: „გააწამა მამაჩემმა ქვეყანა. ხომ ხედავთ, თვალები გამინათდა, როგორც კი ეს ცოტა თაფლი გავსინჯე.

30რა იქნებოდა, დღეს რამე ეჭამა ხალხს იმ ნადავლიდან, მტერს რომ დააგდებინა? უფრო დიდი არ იქნებოდა მაშინ ფილისტიმელთა მუსვრა?“

31და მუსრეს იმ დღეს ფილისტიმელები მიქმაშიდან აიალონამდე, და დაიქანცა ხალხი.

32და მიცვივდა ხალხი ნადავლს, გამოასხა ცხვარ-ძროხა, ხბორები და დახოცა ისინი მიწაზე, და სისხლიანად ჭამდა ხალხი.

33და შეატყობინეს საულს: „აჰა, სცოდავს ხალხი უფალს, სისხლიანად ჭამს.“ და თქვა: „ღალატი გაქვთ ჩადენილი. ახლა მოაგორეთ ჩემსკენ დიდი ლოდი.“ +

34და თქვა საულმა: „გადით ხალხში და უთხარით: მომიყვანეთ ყველამ თითო ხარი და თითო ცხვარი, აქ დაკალით და ჭამეთ. ნუ სცოდავთ უფალს, სისხლიანად ნუ ჭამთ.“ და მოჰყავდა ყველას თავისი ხარი ღამით და კლავდა იქ.

35და აუგო საულმა სამსხვერპლო უფალს. ამით დაიწყო უფლისთვის სამსხვერპლოების შენება. +

36და თქვა საულმა: „დავესხათ ფილისტიმელებს ამ ღამით და გათენებამდე ვარბიოთ, რომ ერთი მათგანიც არ გადარჩეს.“ და უთხრეს: „როგორც გენებოს, ისე მოიქეცი.“ და თქვა მღვდელმა: „მივმართოთ აქ ღმერთს.“

37და დაეკითხა საული ღმერთს: „დავესხა ფილისტიმელებს? თუ ჩააგდებ მათ ისრაელის ხელში?“ და პასუხი არ გაუცია იმ დღეს. +

38და თქვა საულმა: „აქ მოდით, ერის თავკაცებო, და გაარკვიეთ, რა ცოდვა იყო დღეს ჩადენილი.

39რადგან, ვფიცავ უფალს, ისრაელის მხსნელს, თუ ჩემს ძეს, იონათანს, აწევს ცოდვა, მოკვდება!“ და პასუხი არავის არ გაუცია ხალხიდან.

40და უთხრა მთელს ისრაელს: „თქვენ ერთ მხარეს იყავით, ხოლო მე და ჩემი ძე იონათანი მეორე მხარეს ვიქნებით.“ მიუგო ხალხმა: „როგორც გენებოს, ისე მოიქეცი.“

41და თქვა საულმა: „უფალო, ღმერთო ისრაელისა! აბა, ვინ არის უბრალო?“ და დაკავდნენ იონათანი და საული, ხალხი კი გაშვებულ იქნა. +

42და თქვა საულმა: „წილი გვიყარეთ მე და ჩემს ძეს იონათანს.“ და დაკავდა იონათანი.

43და უთხრა საულმა იონათანს: „გამომიტყდი, რა ჩაიდინე?“ და გამოუტყდა იონათანი და უთხრა: „ჩემი ჯოხის წვერით, ხელში რომ მეჭირა, ცოტაოდენი თაფლი გავსინჯე. აჰა, მოვკვდები.“ +

44და თქვა საულმა: „ასე და ასე მიყოს ღმერთმა, დღესვე თუ არ მოკვდე, იონათან!“ +

45და უთხრა ხალხმა საულს: „ნუთუ უნდა მოკვდეს იონათანი, რომელმაც ასეთი დიდი გმირობა ჩაიდინა ისრაელში? ეს არ მოხდება! უფალს ვფიცავთ, თმის ერთი ღერიც არ დავარდება მისი თავიდან მიწაზე, რადგან ღვთით მოქმედებდა დღეს იგი.“ და იხსნა ხალხმა იონათანი და არ მოკვდა იგი. +

46და დაბრუნდა საული ფილისტიმელთა დევნიდან, და დაბრუნდნენ ფილისტიმელები თავიანთ ადგილზე.

47და იპყრა საულმა მეფობა ისრაელზე და ებრძოდა ირგვლივ ყველა მტერს: მოაბს, ყამონიანებს, ედომს, ცობას მეფეებს, ფილისტიმელებს და, საითკენაც გასწევდა, ყველგან იმარჯვებდა.

48და შექმნა ლაშქარი და დაამარცხა ყამალეკი, და იხსნა ისრაელი მძარცველებისაგან. +

49საულის ვაჟები იყვნენ: იონათანი, იშვი და მალქიშუაყი. მის ორ ასულს ერქვა: პირმშოს – მერაბი, უმცროსს – მიქალი. +

50საულის ცოლი იყო ახინოყამი, ახიმაყაცის ასული. მისი მხედართმთავარი – აბნერი, ძე ნერისა, საულის ბიძისა. +

51კიში, საულის მამა, და ნერი, აბნერის მამა, აბიელის შვილები იყვნენ. +

52სასტიკი ბრძოლები იყო ფილისტიმელებთან საულის დროს. და დაინახავდა საული მაგარსა და გულად ვაჟკაცს და თავისთან მიჰყავდა.

15
საულის ნაწილობრივი დაუმორჩილებლობა

15^1და უთხრა სამუელმა საულს: „უფალმა გამომგზავნა, რომ მეცხე ისრაელზე, მის ერზე, ისრაელზე მეფედ. ახლა ისმინე უფლის სიტყვები. +

2ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი: ‘მე მახსოვს, რა გაუკეთა ისრაელს ყამალეკმა, როგორ აბრკოლებდა გზაზე ეგვიპტიდან გამომავალს. +

3ახლა წადი და სძლიე ყამალეკს და გაუნადგურე მთელი საბადებელი. ნუ დაინდობ, გაწყვიტე კაცი და ქალი, ყრმა და ძუძუთა ბავშვი, ხარი და ცხვარი, აქლემი და სახედარი.’“

4და შეჰყარა საულმა ხალხი, და აღრიცხა ტელაიმში ორასი ათასი ქვეითი, მათ შორის ათი ათასი იუდას ტომიდან.

5მიადგა საული ყამალეკის ქალაქს და ხეობაში ჩასაფრდა. +

6და უთხრა საულმა კენიელებს: „ადექით და განუდექით, გაშორდით ყამალეკელებს, რომ მათთან ერთად თქვენც არ გაგანადგუროთ, რადგან სიკეთე გაქვთ გაკეთებული მთელი ისრაელისათვის, როცა ის ეგვიპტიდან გამოდიოდა.“ და განუდგნენ კენიელები ყამალეკს. +

7და შემუსრა საულმა ყამალეკი ხავილადან შურამდე, ეგვიპტის გასწვრივ რომ არის. +

8და ცოცხლად შეიპყრო აგაგი, ყამალეკის მეფე, მთელი ხალხი კი მახვილით გაანადგურეს.

9და დაინდეს საულმა და ლაშქარმა აგაგი და საუკეთესო ცხვარი და ძროხა, საკვები, ბაღ-ვენახები და ყველაფერი, რაც საუკეთესო იყო, და რისი განადგურებაც არ მოინდომეს; ყველაფერი უვარგისი და ცუდი კი გაანადგურეს.

10და იყო უფლის სიტყვა სამუელის მიმართ:

11„ვნანობ, რომ გავამეფე საული, რადგან განმიდგა მე და აღარ ასრულებს ჩემს სიტყვებს.“ და დამწუხრდა სამუელი და მთელი ღამე ღაღადებდა უფლის მიმართ. +

12და ადგა დილაადრიანად სამუელი, რომ შეხვედროდა საულს. და ეუწყა სამუელს, რომ საული ქარმელში ყოფილა, იქ სვეტი აღუმართავს თავისთვის და იქიდან გამობრუნებული გილგალში ჩასულა. +

13და მივიდა სამუელი საულთან და უთხრა მას საულმა: „კურთხეული ხარ უფლისაგან! მე აღვასრულე უფლის სიტყვა“ +

14და თქვა სამუელმა: „რა არის, ცხვრისა და ძროხის ბღავილი რომ მესმის?“

15და თქვა საულმა: „ყამალეკისგან წამოასხეს, რადგან დაინდო ლაშქარმა საუკეთესო ცხვარი და ძროხა, რომ უფლის, შენი ღმერთისთვის, შეეწირა. დანარჩენი გავანადგურეთ“

16და უთხრა სამუელმა საულს: „მაცადე და გეტყვი, რა მითხრა უფალმა წუხელ.“ და უთხრა მას: „ილაპარაკე.“

17და თქვა სამუელმა: „ხომ არ გეღირსებოდა თავი, როცა ისრაელის ტომთა მეთაური გახდი და ისრაელის მეფედ გცხო უფალმა? +

18დაგაყენა გზაზე უფალმა და გითხრა: ‘წადი და დაარისხე ცოდვილი ყამალეკი. ებრძოლე მას, ვიდრე არ მოუღებ ბოლოს.’ +

19რატომ არ ისმინე უფლის სიტყვა, რატომ დახარბდი ნადავლს და ჩაიდინე ბოროტება უფლის თვალში?“

20და უთხრა საულმა სამუელს: „არა, მე გავიგონე უფლის სიტყვა და წავედი იმ გზით, რაზედაც დამაყენა უფალმა. მოვიყვანე აგაგი, ყამალეკის მეფე, ხოლო ყამალეკი გავანადგურე.

21ლაშქარმა აიღო ნადავლიდან ცხვარი და ძროხა – დარისხებულის საუკეთესო ნაწილი, რომ უფლის, შენი ღმერთისათვის, შეეწირა მსხვერპლად გილგალში“

22და თქვა სამუელმა: „განა ისევე ეამება უფალს სრულადდასაწველნი და საკლავები, როგორც მოსმენა უფლის სიტყვისა? მოსმენა უკეთესია საკლავზე, მორჩილება – ცხვრების ლურთებზე. +

23რადგან ერთი ცოდვაა ჯადოქრობა და ურჩობა. ერთი ცოდვაა კერპთაყვანისმცემლობა და სიჯიუტე. რაკიღა მოიძულე უფლის სიტყვა, ისიც მოიძულებს შენს მეფობას.“ +

24უთხრა საულმა სამუელს: „შევცოდე, რომ გადავედი უფლის ბრძანებას და შენს სიტყვას, რადგან ხალხის შემეშინდა და გავუგონე მის ხმას. +

25ახლა შემინდე ცოდვა და დაბრუნდი ჩემთან ერთად, რომ თაყვანი ვცე უფალს.“

26და უთხრა სამუელმა საულს: „არ დავბრუნდები შენთან ერთად, რადგან შეიძულე უფლის სიტყვა და უფალმაც მოგიძულა ისრაელის მეფედ.“ +

27და გაბრუნდა სამუელი წასასვლელად. და მოეჭიდა საული მისი მოსასხამის კალთას, და გაიხა იგი.

28და უთხრა მას სამუელმა: „მოხია დღეს უფალმა შენგან ისრაელის მეფობა და მისცა იგი შენს თვისტომს, შენზე უკეთესს. +

29და არ იცრუებს ისრაელის დიდება და არ გადაიფიქრებს, რადგან ადამიანი არ არის ის, რომ გადაიფიქროს.“ +

30და თქვა საულმა: „შევცოდე. ახლა ჩემი ერის უხუცესობის და ისრაელის წინაშე მაინც მომაგე პატივი და დაბრუნდი ჩემთან ერთად, რომ თაყვანი ვცე უფალს, შენს ღმერთს.“ +

31და გაჰყვა სამუელი საულს და თაყვანი სცა საულმა უფალს.

32და თქვა სამუელმა: „მომიყვანეთ აგაგი, ყამალეკის მეფე.“ მოვიდა მასთან შებორკილი აგაგი და იფიქრა აგაგმა: „ნამდვილად ამცდა მწარე სიკვდილი.“

33და თქვა სამუელმა: „როგორც უშვილო ქმნა შენმა მახვილმა დედაკაცები, ასევე უშვილო იქნება დედაშენი ქალთა შორის და აჩეხა აგაგი სამუელმა გილგალში უფლის წინაშე.“ +

34და წავიდა სამუელი რამას, საული კი თავის სახლში წავიდა, საულის გიბყაში.

35და აღარ უნახავს სამუელს საული თავისი სიკვდილის დღემდე; მაგრამ წუხდა სამუელი საულზე, რადგან ინანა უფალმა, საული რომ გაამეფა ისრაელზე. +

16
დავითის არჩევა მეფედ

16^1და უთხრა უფალმა სამუელს: „როდემდის უნდა წუხდე საულის გამო? ხომ მოვიძულე იგი ისრაელზე მეფობისგან? აავსე შენი რქა ზეთით და წადი. ბეთლემელ იესესთან გგზავნი, რადგან მის შვილთა შორის დავინახე ჩემთვის მეფე.“ +

2და თქვა სამუელმა: „როგორ წავიდე? გაიგებს საული და მომკლავს.“ და უთხრა უფალმა: „წაიყვანე ნახირიდან ხბო შენი ხელით და თქვი: უფლისთვის მსხვერპლის შესაწირავად მოვედი-თქო.“

3და მსხვერპლთან დაუძახე იესეს და მე გასწავლი, რაც უნდა გააკეთო. ზეთს მიცხებ მას, ვისზედაც გეტყვი.“ +

4და გააკეთა ყველაფერი სამუელმა, რაც ბრძანა უფალმა. როცა მოვიდა სამუელი ბეთლემს, ძრწოლითით გამოეგებნენ ქალაქის უხუცესები და უთხრეს: „სამშვიდობოა შენი მოსვლა?“ +

5თქვა სამუელმა: „სამშვიდობოა. მსხვერპლის შესაწირავად მოვედი. განიწმიდენით და მსხვერპლთან წამომყევით.“ განწმიდა სამუელმა იესე და მისი ვაჟები და მსხვერპლთან მიიწვია ისინი. +

6და როცა მოვიდნენ, დაინახა სამუელმა ელიაბი და თქვა: „აჰა, უფლის წინაშეა მისი ცხებული.“ +

7და უთხრა უფალმა სამუელს: „ნუ უყურებ მის გარეგნობას და ტანის სიმაღლეს, რადგან მე განვაყენე იგი, რადგან ისე არ არის, როგორც კაცი ხედავს. რადგან კაცი მხოლოდ იმას ხედავს, რაც სააშკარაოზეა, ხოლო უფალი გულს ხედავს.“ +

8და დაუძახა იესემ აბინადაბს და სამუელის წინ ჩაატარა იგი. თქვა სამუელმა: „არც ეს აურჩევია უფალს.“

9და ჩამოატარა იესემ შამა და თქვა სამუელმა: „არც ის აურჩევია უფალს.“ +

10და ჩამოატარა იესემ თავისი შვიდი ვაჟიშვილი სამუელის წინ და უთხრა სამუელმა იესეს: „არ აურჩევია ესენი უფალს.“

11და უთხრა სამუელმა იესეს: „სულ აქ არიან შენი ყმაწვილები?“ და თქვა: „კიდევ დარჩა უმცროსი, მაგრამ ცხვარშია ახლა.“ და უთხრა სამუელმა იესეს: „გაგზავნე და მოაყვანინე, რადგან სადილად არ დავსხდებით, ვიდრე აქ არ მოვა იგი.“ +

12და გაგზავნა და მოაყვანინა. და წითური იყო, ლამაზი თვალები ჰქონდა და საამო სახე. თქვა უფალმა: „ადექი, სცხე მას, რადგან სწორედ ეს არის.“ +

13და აიღო სამუელმა ზეთი რქით და სცხო მას მის ძმებს შორის. და ამ დღიდან და მერეც უფლის სული წარუმართავდა დავითს. და ადგა სამუელი და წავიდა რამას. +

14და განეშორა საულს უფლის სული და დაუწყო მას წვალება ბოროტმა სულმა უფლისაგან. +

15და უთხრეს მისმა მსახურებმა საულს: „აჰა, ბოროტი სული ღვთისგან გაშფოთებს შენ.

16უბრძანოს ჩვენმა ბატონმა შენს მსახურთ, მოძებნონ კაცი, ქნარზე დამკვრელი და, როცა შემოგაწვება ბოროტი სული ღვთისგან, დაუკრავს და შვება მოგეცემა.“

17და უთხრა საულმა თავის მსახურთ: „მომიძებნეთ კაცი, კარგად რომ უკრავდეს ქნარი, და მომიყვანეთ.“

18და მიუგო ერთმა მსახურთაგანმა და უთხრა: „აჰა, მინახავს ბეთლემელი იესეს შვილი, იცის ქნარზე დაკვრა, ქველი და მამაცი კაცია, სიტყვაგონიერი და ლამაზი, უფალია მასთან.“

19და გაგზავნა საულმა მოციქულები იესესთან და დააბარა: „გამომიგზავნე დავითი, შენი ვაჟი, ცხვარში რომ გყავს.“ +

20და აჰკიდა იესემ სახედარს პური და ერთი ტიკი ღვინო, გამოიყვანა ერთი თიკანი და გაატანა დავითს, თავის შვილს, საულთან. +

21და მივიდა დავითი საულთან და დადგა მის წინაშე. და ძალზე შეიყვარა იგი საულმა და თავის საჭურველთმტვირთველად დანიშნა. +

22და შეუთვალა საულმა იესეს: „დარჩეს ჩემთან დავითი და იდგეს ჩემს წინაშე, რადგან მადლი ჰპოვა ჩემს თვალში.“

23და როცა კი შემოაწვებოდა ბოროტი სული ღვთისგან საულს, აიღებდა დავითი ქნარს და უკრავდა, და ამოისუნთქავდა საული და უკეთ ხდებოდა, გაეცლებოდა ბოროტი სული.

17
დავითი კლავს გოლიათს

17^1და შეჰყარეს ფილისტიმელებმა საომრად ლაშქარი, და შეიკრიბნენ იუდეის სოქოთში და დაიბანაკეს სოქოთსა და ყაზეკას შორის, ეფეს-დამიმში, +

2ხოლო საული და ისრაელი შეიყარნენ და დაბანაკდნენ მუხნარის ველზე, და დაეწყვნენ ფილისტიმელებთან საბრძოლველად.

3ფილისტიმელები ერთი მთის ფერდობზე იდგნენ, ისრაელიანები – მეორე მთის ფერდობზე. და ღელე იყო მათ შორის.

4და გამოვიდა ფილისტიმელთა ბანაკიდან მორკინალი კაცი, სახელად გოლიათი, გათელი. ექვსი წყრთა და ერთი მტკაველი იყო მისი სიმაღლე. +

5და თავზე სპილენძის მუზარადი ეხურა და ჯაჭვის ჯავშანი ემოსა. და ჯავშნის წონა ხუთი ათასი შეკელი იყო. +

6ფეხებზე სპილენძის საბარკულები ეკეთა და მხარზე სპილენძის ჰოროლი ჰქონდა გადებული.

7და მისი შუბის ტარი საქსოვი ლილვის ოდენა იყო. შუბის რკინის წვერი ექვსას შეკელს იწონიდა, წინ ფარის მტვირთველი მოუძღოდა.

8და მოდგა იგი და შესძახა ისრაელის რაზმებს: „რატომ გამოხვედით საბრძოლველად? განა მე ფილისტიმელი არა ვარ, ან თქვენ საულის მსახურნი არა ხართ? გამოარჩიეთ თქვენში კაცი და ჩამოვიდეს ჩემთან.

9თუ გამიმკლავდება და დამამარცხებს, თქვენი მსახურები გავხდებით. თუ მე გავუმკლავდი და დავამარცხე, თქვენ გაგვიხდით მსახურებად და გვემსახურეთ.“

10და თქვა ფილისტიმელმა: „სირცხვილს ვაჭმევ დღეს ისრაელის რაზმებს. გამომიყვანეთ კაცი ვინმე, რომ პირისპირ შევებათ ერთმანეთს.“ +

11და გაიგონეს საულმა და მთელმა ისრაელმა ფილისტიმელის სიტყვები, და დაფრთხნენ და შეშინდნენ მეტისმეტად.

12დავითი იყო შვილი იმ ეფრათელისა, იუდას ბეთლემიდან, რომელსაც სახელად ერქვა იესე და რვა ვაჟიშვილი ჰყავდა. საულის დღეებში მოხუცებული იყო ეს კაცი, ხანდაზმული. +

13და წაჰყვა საულს ბრძოლაში იესეს სამი უფროსი ვაჟიშვილი. ომში წასული მისი ვაჟიშვილების სახელები იყო: პირმშოსი – ელიაბი, მომდევნოსი – აბინადაბი, მესამესი – შამა. +

14დავითი კი მათზე უმცროსი იყო. და წაჰყვა სამი უფროსი საულს. +

15ხოლო დავითი მოდიოდა ხოლმე საულთან და უკან ბრუნდებოდა, რათა ემწყემსა მამამისის ფარა ბეთლემში. +

16და გამოდიოდა ის ფილისტიმელი დილით და საღამოთი და ასე ცხადდებოდა ორმოცი დღე.

17და უთხრა იესემ დავითს, თავის ვაჟიშვილს: „აიღე ეს ერთი ეფა ხალი. ეს ათი პური, და სასწრაფოდ წაუღე შენს ძმებს ბანაკში.

18ხოლო ეს ათი თავი ყველი ათასისთავს წაუღე. მოიკითხე მშვიდობით შენი ძმები და მოიტანე მათი ამბავი.“

19საული და ისინი და მთელი ისრაელი მუხნარის ველზე იდგნენ და ემზადებოდნენ ფილისტიმელებთან საომრად.

20დილაადრიანად ადგა დავითი, ცხვარი ყარაულს დაუტოვა, აიკიდა ტვირთი და წავიდა, როგორც იესეს ჰქონდა მისთვის ნაბრძანები, და მიადგა ბანაკს, როცა ჯარი ირაზმებოდა და საბრძოლო ყიჟინას სცემდა.

21და დაეწყვნენ რაზმებად ერთმანეთის პირისპირ ისრაელი და ფილისტიმელები.

22და ჩააბარა დავითმა თავისი ტვირთი ბანაკის ყარაულს და მიაშურა რაზმს. და მივიდა და მშვიდობით მოიკითხა თავისი ძმები.

23მათთან ლაპარაკში იყო, რომ გამოვიდა ფილისტიმელთა რაზმიდან მორკინალი კაცი, სახელად გოლიათი, ფილისტიმელი გათელი, და წინანდებურად იწყო ლაპარაკი. და ყველაფერი მოისმინა დავითმა. +

24როგორც კი დაინახეს ეს კაცი, გაიქცნენ მისგან ისრაელის ძენი, რადგან შეშინდნენ მეტისმეტად.

25და ამბობდნენ ერთმანეთში ისრაელის ძენი: „ხედავთ ამ კაცს, რომ აღზევებულა? ისრაელის შესარცხვენად აღზევდა იგი. მის მძლეველს დოვლათით აავსებს მეფე, თავის ასულს მიათხოვებს ცოლად და მამამისის სახლს გაააზატებს ისრაელში.“

26და უთხრა დავითმა ახლოს მდგარ კაცებს: „რა ბედი ეწევა კაცს, ვინც ამ ფილისტიმელს დაამარცხებს და სირცხვილს მოხოცავს ისრაელს? რადგან ვინ არის ეგ წინადაუცვეთელი ფილისტიმელი, ასეთ სირცხვილში რომ აგდებს დღეს ცოცხალი ღვთის რაზმებს?“ +

27უთხრა მას ხალხმა იგივე სიტყვები: ასეთი და ასეთი ბედი ეწევა კაცს, ვინც მას დაამარცხებსო.

28და გაიგონა ელიაბმა, მისმა უფროსმა ძმამ, ხალხს რომ ელაპარაკებოდა დავითი და განურისხდა მას ელიაბი, და უთხრა: „რისთვის ჩამოხვედი აქ? ვის დაუტოვე ის მცირე ფარა უდაბნოში? ვიცი შენი ამპარტავნებისა და შენი ავგულობის ამბავი, რადგან ბრძოლის საყურებლად ხარ ჩამოსული.“ +

29და თქვა დავითმა: „რა გავაკეთე ახლა? მხოლოდ სიტყვა ვთქვი.“

30და სხვა მხარეს გატრიალდა მისგან და იკითხა იგივე ამბავი. იგივე უპასუხა ხალხმა, რაც სხვებმა უთხრეს.

31და გაიგონეს დავითის ნათქვამი სიტყვები და მიუტანეს საულს, და მოაყვანინა იგი.

32და უთხრა დავითმა საულს: „ნურავის გული ნუ შედრკება მის წინაშე. წავა შენი მსახური და შეებრძოლება ამ ფილისტიმელს.“

33და უთხრა საულმა დავითს: „ვერ გახვალ საბრძოლველად მაგ ფილისტიმელთან, რადგან შენ ყმაწვილი ხარ, ის კი მებრძოლია სიყრმიდანვე.“

34და უთხრა დავითმა საულს: „მწყემსავდა შენი მსახური თავისი მამის ფარას და, როცა დაეცემოდა ლომი ან დათვი და გაიტაცებდა ფარიდან ცხვარს,

35გავეკიდებოდი, ვკლავდი და პირიდან გამოვგლეჯდი. თუ დამეცემოდა, ყბაში ჩავავლებდი ხელს და ვკლავდი.

36ლომსაც და დათვსაც ამარცხებდა შენი მსახური. ამ წინადაუცვეთელ ფილისტიმელსაც იგივე დაემართება, რადგან სირცხვილში აგდებს იგი ცოცხალი ღვთის რაზმებს.“

37და თქვა დავითმა: „უფალი, რომელსაც დავუხსნივარ ლომისაგან და დათვისაგან, ახლაც დამიხსნის ამ ფილისტიმელისაგან.“ და უთხრა საულმა დავითს: „წადი, უფალი იყოს შენთან!“ +

38და შემოსა საულმა დავითი თავისი საკუთარი სამოსელით, თავზე სპილენძის მუზარადი დაახურა და ჯავშანი ჩააცვა.

39და შემოირტყა მახვილი დავითმა სამოსელს ზემოდან და იწყო სიარული, რადგან ნაჩვევი არ იყო. და უთხრა დავითმა საულს: „არ შემიძლია ამაში სიარული, რადგან არა ვარ ნაჩვევი.“ და ჩამოიხსნა ისინი დავითმა.

40და აიღო ხელში თავისი კომბალი, გამოარჩია ხუთი რიყის ქვა და ჩაყარა ისინი მწყემსის გუდაში, რომელსაც თან ატარებდა. და შურდულით ხელში გავიდა ფილისტიმელთან.

41და გამოვიდა ფილისტიმელიც და წავიდა დავითისაკენ. წინ ფარისმტვირთველი მიუძღოდა.

42და დაინახა ფილისტიმელმა დავითი და სასაცილოდ აიგდო, რადგან ყმაწვილი იყო იგი და წითური, ლამაზი შესახედავიც. +

43და უთხრა ფილისტიმელმა დავითს: „ძაღლი ხომ არა ვარ, ჯოხით რომ გამოდიხარ ჩემთან.“ და დაწყევლა ფილისტიმელმა დავითი თავისი ღმერთების სახელით.

44და უთხრა ფილისტიმელმა დავითს: „ახლოს მოდექი, რომ ცის ფრინველებს და ველის მხეცებს მივცე შენი გვამი.“ +

45და უთხრა დავითმა ფილისტიმელს: „შენ ხმლით, შუბითა და ფარით გამოდიხარ ჩემთან, მე კი ცაბაოთ უფლის, ისრაელის მხედრობის ღმერთის სახელით გამოვდივარ, რომელიც შენ შეურაცხყავი. +

46დღეს ჩაგაგდებს უფალი ჩემს ხელში და დაგამარცხებ, და თავს მოგაცლი, ფილისტიმელთა ბანაკის გვამებს კი ცის ფრინველთ და მიწის მხეცებს მივცემ დღეს, და შეიტყობს მთელი ქვეყანა, რომ ჰყავს ისრაელს ღმერთი. +

47და შეიტყობს მთელი ქვეყანა, რომ არა მახვილითა და შუბით იხსნის უფალი, რომ უფლის ნებაზეა ომი, და ხელში ჩაგვიგდებს თქვენს თავს.“ +

48როცა აღიმართა ფილისტიმელი და მოახლოვდა დავითთან შესახვედრად, ისწრაფა დავითმა და გაიქცა მწყობრისკენ ფილისტიმელთან შესახვედრად.

49და ჩაჰყო ხელი დავითმა გუდაში და ამოიღო იქიდან ქვა, სტყორცნა შურდული და შიგ შუბლში მოარტყა ფილისტიმელს. და შუბლში ჩაეჭედა ქვა და პირქვე დაემხო ფილისტიმელი.

50და სძლია დავითმა ფილისტიმელს შურდულითა და ქვით. დაამარცხა ფილისტიმელი და მოკლა იგი. და მახვილი არ სჭერია დავითს ხელში.

51და მიირბინა დავითმა და თავზე დაადგა ფილისტიმელს. და აიღო მისი მახვილი, ქარქაშიდან იშიშვლა და მახვილით მოსჭრა თავი. დაინახეს ფილისტიმელებმა, რომ მკვდარი იყო მათი გმირი, და გაიქცნენ.

52მაშინ აღდგნენ ისრაელისა და იუდას მებრძოლები და ყიჟინით დაედევნენ ფილისტიმელებს ხეობამდე და ყეკრონის კარიბჭეებამდე, ეცემოდნენ განგმირული ფილისტიმელები შაყარაიმის გზაზე, გათამდე და ყეკრონამდე.

53და მობრუნდნენ უკან ისრაელის ძენი ფილისტიმელთა მდევრიდან და გაძარცვეს მათი ბანაკი.

54და აიღო დავითმა ფილისტიმელის თავი და წაიღო იერუსალიმში, მისი საჭურველი კი თავის კარავში დააწყო.

55როცა დაინახა საულმა ფილისტიმელის წინააღმდეგ გასული დავითი, უთხრა აბნერს, მხედართმთავარს: „ვისი შვილია ეს ყმაწვილი, აბნერ?“ და უთხრა აბნერმა: „შენს სიცოცხლეს გეფიცები, არ ვიცი, მეფეო.“ +

56თქვა მეფემ: „იკითხე, ვისი შვილია ეს ჭაბუკი.“

57და დაბრუნდა დავითი ფილისტიმელის დამარცხების შემდეგ და ხელი მოჰკიდა მას აბნერმა და წარუდგინა საულს. და ხელში ფილისტიმელის თავი ეჭირა.

58უთხრა საულმა: „ვისი შვილი ხარ, ყმაწვილო?“ უთხრა დავითმა: „შენი მსახურის, იესეს შვილი ვარ, ბეთლემელის.“ +

18
დავითისა და იონათანის მეგობრობა

18^1და მოათავა საულთან ლაპარაკი და შეეკრა იონათანის სული დავითის სულს, და შეიყვარა იგი იონათანმა, როგორც საკუთარი სული. +

2და წაიყვანა იმ დღეს იგი საულმა და არ გაუშვა მამის სახლში.

3და შეკრა იონათანმა დავითთან კავშირი, რადგან შეიყვარა იგი, როგორც საკუთარი სული. +

4და მოიხადა იონათანმა მოსასხამი, ზედ რომ ჰქონდა, და მისცა დავითს, აგრეთვე შესამოსელი, მახვილი, მშვილდი და სარტყელი.

5და ყველგან დადიოდა დავითი, სადაც კი გააგზავნიდა მას საული და ჭკვიანურად იქცეოდა. და დაადგინა იგი საულმა ლაშქრის მეთაურად და ყველას მოეწონა ეს ამბავი – ხალხსაც და საულის მსახურებსაც.

6და როცა ბრუნდებოდა დავითი ფილისტიმელის დამარცხების შემდეგ, გამოდიოდნენ ქალები ისრაელის ყველა ქალაქიდან საულ მეფის მისაგებებლად სიმღერით და როკვით, დაფდაფებით და მხიარული შეძახილებით. +

7გაჰყვიროდნენ მხიარული ქალები და ამბობდნენ: „შემუსრა საულმა თავისი ათასები, დავითმა – ათი ათასები!“ +

8და მეტად განაწყენდა საული, არ მოეწონა ეს სიტყვები, და თქვა: „დავითს ათი ათასები მისცეს, მე კი – ათასები. მეფობაღა აკლია.“

9და ამ დღის შემდეგ იყო, რომ ალმაცერად უყურებდა საული დავითს.

10მეორე დღეს დაეცა საულს ბოროტი სული ღვთისაგან და გაშმაგდა იგი სახლში. დავითი ქნარზე უკრავდა ჩვეულებისამებრ, საულს კი შუბი ეჭირა ხელში. +

11და ისროლა საულმა შუბი, იფიქრა, კედელს მივაგმირავო დავითს, მაგრამ ორგზის გაუსხლტა მას დავითი. +

12და შეეშინდა საულს დავითისა, რადგან უფალი იყო დავითთან, საულს კი განეშორა.

13და განიშორა საულმა დავითი და დაადგინა იგი ათასისთავად. და გამოდიოდა და შედიოდა იგი ხალხის წინაშე.

14და მუდამ ჭკვიანურად იქცეოდა დავითი თავის საქმეებში, და უფალი იყო მასთან. +

15და დაინახა საულმა, რომ მეტად გონიერი იყო იგი და შეეშინდა მისი.

16მთელს ისრაელსა და იუდას უყვარდა დავითი, რადგან წინამძღოლობდა მათ. +

17და უთხრა საულმა დავითს: „აჰა, უფროსი ასული მყავს, მერაბი. ცოლად მოგათხოვებ, ოღონდ მამაცად მეყოლე და გადაიხადე უფლის ომები.“ ფიქრობდა საული: „ჩემი ხელი ნუ იქნება მასზე, ფილისტიმელთა ხელი იყოს მასზეო.“ +

18და უთხრა დავითმა საულს: „ვინ ვარ მე, რა არის ჩემი ცხოვრება ან მამაჩემის გვარი ისრაელში, რომ მეფის სიძე გავხდე?“ +

19და დადგა დრო, როდესაც საულის ასული მერაბი უნდა მიეთხოვებინათ დავითისთვის, მაგრამ მეხოლათელ ყადრიელს მიათხოვეს.

20და შეუყვარდა მიქალს, საულის ასულს, დავითი. და ამცნეს საულს და მასაც მოეწონა ეს ამბავი.

21და თქვა საულმა: „მივათხოვებ, რომ მახედ ექცეს მას და მისწვდეს ფილისტიმელთა ხელი.“ უთხრა საულმა დავითს: „მეორეთი დამესიძები დღეს.“

22და უბრძანა საულმა თავის მსახურთ: „ჩააგონეთ დავითს და უთხარით, კარგად გიყურებს მეფე და მის მსახურებსაც უყვარხარ-თქო, დაესიძე-თქო მეფეს.“

23და მიიტანეს საულის მსახურებმა დავითის ყურამდე ეს სიტყვები. და თქვა დავითმა: „ადვილი გგონიათ მეფის სიძეობა? მე ხომ ერთი უპოვარი და უბირი კაცი ვარ.“

24და აცნობეს მისმა მსახურებმა საულს, ასე ლაპარაკობსო დავითი.

25და თქვა საულმა: „ასე უთხარით დავითს: სხვა ურვადი არ სურს მეფეს, გარდა ფილისტიმელთა ასი ჩუჩისა, რათა შური მიეგოს მეფის მტრებს.“ რადგან ფიქრობდა საული, ფილისტიმელთა ხელში ჩააგდებდა დავითს. +

26და აცნობეს საულის მსახურებმა დავითს ეს სიტყვები და მოეწონა დავითს, მეფის სიძე რომ უნდა გამხდარიყო.

27ჯერ არ იყო დანიშნული დრო გასული, რომ ადგა დავითი და წავიდა თავის მებრძოლებთან ერთად, და მოსრა ორასი ფილისტიმელი. და მოიტანა დავითმა მათი ჩუჩები და სრულად ჩააბარა მეფეს, რათა გამხდარიყო მეფის სიძე. მაშინ მიათხოვა საულმა მიქალი, თავისი ასული, ცოლად. +

28და დაინახა საულმა და მიხვდა, რომ უფალი იყო დავითთან და რომ უყვარდა იგი მიქალს, მის ასულს,

29და კიდევ უფრო შეეშინდა დავითისა და სამუდამოდ მტრად გადაეკიდა.

30და გამოდიოდნენ ფილისტიმელთა სარდლები საომრად და, როცა კი გამოვიდოდნენ, საულის ყველა მსახურზე გონივრულად იქცეოდა დავითი, და დიდად განითქვა მისი სახელი.

19
საული კვლავ ცდილობს დავითის მოკვლას

19^1და ელაპარაკა საული იონათანს, თავის ძეს, და თავის მსახურთ, მოეკლათ დავითი, მაგრამ იონათანს, საულის ძეს, ძლიერ უყვარდა დავითი. +

2და შეატყობინა იონათანმა დავითს, უთხრა: „შენი მოკვლა სურს საულს, მამაჩემს. ფრთხილად იყავი ხვალ დილით და არ გამოჩნდე, სადმე დაიმალე.

3მე გამოვალ და მამაჩემის გვერდით დავდგები მინდორში, სადაც შენ იქნები. და შენზე დავუწყებ ლაპარაკს მამაჩემს. და შევხედავ საქმეს და შეგატყობინებ.“

4გამოესარჩლა იონათანი დავითს საულთან, თავის მამასთან, და უთხრა: „ნუ დაიდებს მეფე თავისი მსახურის, დავითის, ცოდვას, რადგან არ შეუცოდავს შენს წინაშე. მეტად სასიკეთოა შენთვის მისი საქმეები.

5არად ჩააგდო თავისი სიცოცხლე, როცა ფილისტიმელს კლავდა, და მოუტანა კიდეც დიდი ხსნა უფალმა ისრაელს. და ხედავდი და ხარობდი. რისთვის უნდა შესცოდო უდანაშაულო სისხლით, და მოკლა დავითი ტყუილუბრალოდ?“ +

6და გაუგონა საულმა იონათანს და დაიფიცა საულმა: „უფალს ვფიცავ, არ მოკვდება.“ +

7და დაუძახა იონათანმა დავითს, და შეატყობინა ეს ყველაფერი. და მიუყვანა იონათანმა დავითი საულს, რათა წინანდებურად ყოფილიყო მის წინაშე.

8კიდევ გაიმართა ომი. გამოვიდა დავითი, შეებრძოლა ფილისტიმელებს და სასტიკად დაამარცხა ისინი. და ილტვოდნენ მისგან ფილისტიმელები.

9და იყო ბოროტი სული უფლისაგან საულზე, და ის შინ იჯდა შუბით ხელში, დავითი კი სიმებს უკრავდა. +

10უნდოდა საულს კედელზე მიეგმირა შუბით, მაგრამ გაუსხლტა დავითი და კედელს მოხვდა შუბი. დავითი კი გაიქცა და გადარჩა სიკვდილს იმ ღამით. +

11და მიუჩინა საულმა დავითის სახლს გზირები, რათა დადარაჯებოდნენ მას და მოეკლათ დილამდე. და შეატყობინა ეს ამბავი დავითს მიქალმა, მისმა ცოლმა, უთხრა: „თუ ამაღამ არ იხსნი თავს, ხვალ უეჭველად მოგკლავენ.“ +

12და სარკმლიდან გადააპარა მიქალმა დავითი და წავიდა იგი, გაიქცა და ასე გადარჩა.

13და აიღო მიქალმა თერაფიმი და საწოლზე დადო, სასთუმლად თხისური დაუგო და სამოსელი გადააფარა.

14და გაგზავნა საულმა გზირები დავითის შესაპყრობად, და თქვა: „ავად არის.“

15და გაგზავნა საულმა გზირები დავითის წამოსაყვანად და დააბარა: „თავის საწოლიანად წამოიყვანეთ, რათა მოიკლას.“

16და მივიდნენ გზირები და აჰა, თერაფიმია საწოლზე და თხისური უგია სასთუმლად.

17და უთხრა საულმა მიქალს: „ასე რატომ გამაცურე და რატომ გაუშვი ჩემი მტერი, რომ გადარჩენილიყო?“ და უთხრა მიქალმა საულს: „მითხრა: ‘გამიშვი, რისთვის უნდა შემომაკვდე?’“

18გაიქცა დავითი და გადაირჩინა თავი. და მივიდა სამუელთან რამაში და ყველაფერი უამბო, რაც საულმა გაუკეთა მას. და მერე წავიდნენ ის და სამუელი და ნაიოთში დადგნენ.

19და შეატყობინეს საულს: „აჰა, ნაიოთშია დავითი, რამას.“

20და გაგზავნა გზირები დავითის შესაპყრობად, და იხილეს მათ წინასწარმეტყველთა გუნდი და სამუელი, მათი ზედამდგომელი, ღვთის სულით აივსნენ ისინი და გაწინასწარმეტყველდნენ.

21და შეატყობინეს საულს და მანაც სხვა გზირები გაგზავნა, მაგრამ ისინიც გაწინასწარმეტყველდნენ, მესამედ გაგზავნა საულმა გზირები და ისინიც გაწინასწარმეტყველდნენ.

22საული თავად გაემართა რამას და მივიდა ერთ დიდ ჭასთან, სექუს რომ არის, და იკითხა: „სად არიან სამუელი და დავითი?“ მიუგეს: „ნაიოთში არიან, რამას.“ +

23გაემართა ნაიოთისკენ, რამას; და მასზედაც გადმოვიდა ღვთის სული და ისიც გაწინასწარმეტყველდა გზაში, ვიდრე მივიდოდა ნაიოთში, რამას. +

24მანაც შემოიძარცვა სამოსელი და წინასწარმეტყველებდა სამუელის წინაშე. შიშველი ეგდო მიწაზე მთელი დღე და მთელი ღამე, ამიტომაც ამბობენ: „საულიც კი გაწინასწარმეტყველდა.“ +

20
იონათანი მფარველობს დავითს

20^1და გაიქცა დავითი რამას ნაიოთიდან, მივიდა და უთხრა იონათანს: „რა გავაკეთე, რა დავაშავე, რა შევცოდე მამაშენს, მოსაკლავად რომ დამდევს?“ +

2და უთხრა: „ღმერთმა დაგიფაროს, არ მოკვდები! ახლა ყური მიგდე: არაფერ საქმეს, დიდი იქნება თუ მცირე, არ აკეთებს მამაჩემი, მე თუ არ გამიმხილა. რატომ დამიმალავდა მამაჩემი ამ საქმეს? ეს არ მოხდება.“ +

3და კვლავ დაიფიცა დავითმა და თქვა: „კარგად იცის მამაშენმა, რომ მადლი ვპოვე შენს თვალში, ამიტომ ამჯობინა, არ გაეგო ეს იონათანს, რომ არ დამწუხრებულიყო. უფალს და შენს თავს ვფიცავ, თუ ერთი ნაბიჯი არ იყოს ჩემსა და სიკვდილს შორის.“ +

4და უთხრა იონათანმა დავითს: „რასაც შენი გული იტყვის, იმას გავაკეთებ შენთვის.“

5და უთხრა დავითმა იონათანს: „აჰა, ხვალ ახალმთვარობაა. წესისამებრ, პურის საჭმელად უნდა ვიჯდე მეფესთან. გამიშვი, რომ დავიმალო მინდვრად ზეგ საღამომდე.

6და თუ მომიკითხა მამაშენმა, უთხარი: დავითმა მთხოვა ბეთლემში, ჩემს ქალაქში, მეჩქარება, საწელიწადო მსხვერპლთშეწირვა გვაქვსო მთელს საგვარეულოს. +

7თუ თქვა: ‘კეთილი’, მაშინ მშვიდობით იქნება შენი მსახური; ხოლო თუ განრისხდა, იცოდე, ავი საქმე გადაუწყვეტია.

8მიყავი სიკეთე შენს მსახურს, რაკი უფლის აღთქმით მიგიღივარ შენი მსახური: ბარემ შენ მომკალი, თუ რამე დანაშაული მაქვს. რისთვის უნდა მიმიყვანო მამაშენთან?“ +

9და თქვა იონათანმა: „დარდი ნუ გაქვს. როგორ იქნება, არ შეგატყობინო, თუ კი გავიგე, რომ ავი საქმე გადაუწყვეტია შენთვის მამაჩემს.“

10და უთხრა დავითმა იონათანს: „ვინ შემატყობინებს, მკაცრი პასუხი თუ გაგცა მამაშენმა?“

11და უთხრა იონათანმა დავითს: „წამო, მინდორში გავიდეთ.“ და გავიდნენ ორთავენი მინდორში.

12და უთხრა იონათანმა დავითს: „უფალი, ისრაელის ღმერთი, იყოს მოწამე, რომ ხვალ ან ზეგ ამ დროს გავიგებ მამაჩემისაგან, კეთილი თვალით უყურებს თუ არა დავითს. ხოლო თუ არავინ გამოვგზავნე შენთან და ცხადად არ გაგიმხილე,

13ასე და ასე უყოს უფალმა იონათანს და უარესიც. თუ ნებავს მამაჩემს ბოროტება შენთვის, გაგიმხელ და გაგიშვებ, რომ მშვიდობით წახვიდე. უფალი იყოს შენთან, როგორც მამაჩემთან იყო.

14და შენც, თუ ცოცხალი ვიქენი, მადლი მიყავი უფლის გულისათვის.

15თუ მოვკვდი, უკუნისამდე ნუ მოაკლებ შენს წყალობას ჩემს სახლს; ნურც მაშინ, როცა აღგვის უფალი სათითაოდ დავითის მტრებს პირისაგან მიწისა.“ +

16და დადო აღთქმა იონათანმა დავითის სახლთან: „დავითის მტრებს აგებინოს პასუხი უფალმა!“ +

17და კიდევ თავისი მისდამი სიყვარულით დააფიცა იონათანმა დავითი, რადგან საკუთარი თავივით უყვარდა იგი. +

18და უთხრა იონათანმა: „ხვალ ახალმთვარობაა. მოგიკითხავენ, რადგან ცარიელი იქნება შენი ადგილი.

19სამ დღეს მოიცადე და მერე წადი იმ ადგილას, სადაც იმალებოდი და ყორღანთან დაჯექი.

20სამ ისარს ვისვრი იმ მხარეს, ვითომც მიზანში ვისვრი.

21და აჰა, ბიჭს გამოვგზავნი, წადი, ისრები მოძებნე-მეთქი. თუ ვეტყვი ბიჭს: აჰა, შენს ახლოს არის ისრები, აიღე და მომიტანე-მეთქი, მშვიდობაა შენს თავს, არაფერი არ მოხდება, უფალს გეფიცები.

22და თუ ვეტყვი ბიჭს: აჰა, შენს იქით არის ისრები-მეთქი, წადი, რადგან გაუშვიხარ უფალს.

23იმ საქმეზე კი, რაზეც მე და შენ ვილაპარაკეთ, უფალი იყოს ჩვენს შორის უკუნისამდე.“

24და დაიმალა დავითი მინდორში. და დადგა ახალმთვარობის დღე და დაჯდა პურობად მეფე. +

25და დაჯდა მეფე თავის ადგილზე, კედელთან, როგორც ყოველთვის. და ადგა იონათანი და საულის გვერდით აბნერი დაჯდა. დავითის ადგილი კი თავისუფალი იყო.

26არაფერი უთქვამს მეფეს იმ დღეს, რადგან იფიქრა, შემთხვევა არისო. განუწმედელი იქნება, არ განწმედილაო ალბათ. +

27ახალმთვარობის მეორე დღესაც თავისუფალი იყო დავითის ადგილი. და უთხრა საულმა იონათანს, თავის ძეს: „რატომ არ მოვიდა პურობად იესეს ძე არც გუშინ და არც დღეს?“

28და მიუგო იონათანმა საულს: „ბეთლემში წასასვლელად დამეთხოვა დავითი.

29და მითხრა: გამიშვი, რადგან საგვარეულო მსხვერპლთშეწირვა გვაქვს ქალაქში. ძმამ შემომითვალაო. ახლა, თუ მადლი მიპოვნია შენს თვალში, დამანებე წასვლა, რომ მოვინახულო ჩემი ძმებიო, ამიტომ არ მოსულა სამეფო სუფრაზე.“

30და განურისხდა საული იონათანს და უთხრა: „შე ურჩო და უკუღმართო! განა არ ვიცი, რომ მეგობრად მოჰკიდებიხარ იესეს ვაჟს შენდა სამარცხვინოდ და დედაშენის შესარცხვენად.

31რადგან, ვიდრე ცოცხალია იესეს ძე ამქვეყნად, ვერც შენ განმტკიცდები და ვერც შენი მეფობა განმტკიცდება. ახლა აქ მომიყვანე, რადგან სიკვდილის ღირსია.“

32და მიუგო იონათანმა საულს, თავის მამას: „რისთვის უნდა მოკვდეს, რა გააკეთა?“

33და სტყორცნა საულმა მას შუბი მოსაკლავად. და მიხვდა იონათანი, რომ გადაწყვეტილი ჰქონია მამამისს დავითის მოკვლა. +

34და ადგა იონათანი სუფრიდან, რისხვამორეული. არ უჭამია პური ახალმთვარობის მეორე დღეს, რადგან წუხდა დავითზე, ასე რომ შეურაცხყო მამამისმა.

35მეორე დილას გავიდა იონათანი მინდორში დავითთან დათქმულ დროზე, პატარა ბიჭიც თან ახლდა.

36და უთხრა ბიჭს: „გაიქეცი და მომიძებნე ისრები, მე რომ ვისვრი.“ და გაიქცა ბიჭი. და ისროლა იონათანმა ისრები და ყმაწვილს გადააცილა.

37და მივიდა ბიჭი იმ ადგილას, სადამდისაც მიაწვდინა იონათანმა ისრები,

38და მიაძახა იონათანმა ბიჭს: „ჩქარა დაბრუნდი, რას უდგეხარ?“ და აკრიფა იონათანის ყმაწვილმა ისრები და მივიდა თავის ბატონთან.

39თავად ბიჭი ვერაფერს მიხვდა. მხოლოდ იონათანისა და დავითისთვის იყო მისახვედრი ეს ამბავი.

40და მისცა იონათანმა ბიჭს თავისი საჭურველი, თან რომ ჰქონდა, და უთხრა: „წადი, ქალაქში წაიღე!“

41ბიჭი წავიდა, ხოლო დავითი ადგა სამხრეთის მხრიდან, და პირქვე დაეცა და სამგზის თაყვანისცა. მერე გადაკოცნეს ერთმანეთი და ატირდნენ ერთად. დავითი უფრო მეტად ტიროდა.

42და უთხრა იონათანმა დავითს: „მშვიდობით იარე! როგორც ჩვენ ორთავემ დავიფიცეთ უფლის სახელით: უფალი იყოს ჩვენს შორის, ჩემსა და შენს შთამომავლობას შორის უკუნისამდე!“ +

21
დავითი იმალება ახიმელექთან

21^1და ადგა და წავიდა, ხოლო იონათანი ქალაქში დაბრუნდა.

2და მივიდა დავითი ნობში ახიმელექ მღვდელთან. და შიშით გამოეგება ახიმელექი დავითს და უთხრა მას: „მარტო რატომ ხარ? რატომ არავინ გახლავს?“ +

3და უთხრა დავითმა ახიმელექ მღვდელს: „საქმე დამავალა მეფემ და მითხრა: ‘არავინ იცოდეს, რა საქმეა, რაზედაც გგზავნი და რასაც გავალებ.’ ამიტომაც ამა და ამ ადგილს დავტოვე მსახურები.

4და ახლა, რაც ხელთ გაქვს, მომეცი, ხუთი პური ან რაც მოგეძევება.“

5და მიუგო მღვდელმა დავითს და უთხრა: „უბრალო პური არა მაქვს ახლა, მხოლოდ წმიდა პური მაქვს, ოღონდ ქალებისგან თუ არიან მარხულნი ჭაბუკები?“

6მიუგო დავიდმა მღვდელს და უთხრა: „ნამდვილად აღკვეთილია ჩვენთვის ქალი გუშინდლიდან, გუშინწინიდან, რაც გამოვედი, და ჭაბუკთა ჭურჭლებიც წმიდაა. ეგ პურიც უბრალოდ ჩაითვლება, რადგან დღეს მაინც ახალი უნდა განიწმიდოს ჭურჭელში.“

7და მისცა მას მღვდელმა წმიდა პური, რადგან არ იყო იქ სხვა პური, გარდა საწინაშეო პურებისა, რომლებიც აეღოთ უფლის სახლიდან, რომ მის ნაცვლად თბილი პურები დაეწყოთ. +

8და იყო იქ იმ დღეს უფლის წინაშე ერთი კაცი, საულის მსახურთაგანი, სახელად დოეგი, ედომელი, საულის მწყემსების უფროსი. +

9და უთხრა დავითმა ახიმელექს: „ხომ არ გაქვს სადმე შუბი ან მახვილი, რადგან არც მახვილი წამომიღია და არც სხვა რამ საჭურველი, ისე სასწრაფო იყო სამეფო საქმე.“

10და უთხრა მღვდელმა: „იმ ფილისტიმელი გოლიათის მახვილია აქ, მუხნარის ველზე რომ დაამარცხე. აგერ დევს, ეფოდის უკან, მოსასხამში გახვეული; თუ წაღება გინდა, წაიღე, რადგან მის გარდა სხვა არაფერი გვაქვს.“ და თქვა დავითმა: „ამას არაფერი შეედრება, მომეცი.“ +

11და ადგა დავითი და გაიქცა იმ დღეს საულისგან, და მივიდა აქიშთან, გათის მეფესთან. +

12უთხრეს აქიშს მსახურებმა: „ეს დავითი არ არის იმ ქვეყნის მეფე? მას არ უმღეროდნენ როკვისას: ‘საულმა სძლია ათასებს, დავითმა – ათი ათასებს?’“ +

13და გულში ჩაიდო დავითმა ეს სიტყვები და ძლიერ ეშინოდა აქიშისა, გათის მეფისა.

14და სახე შეიშალა დავითმა მათ თვალში, თავი მოიგიჟიანა, ხაზებს ავლებდა ჭიშკრის კარებზე და წვერებზე დორბლი ჩამოსდიოდა.

15და უთხრა აქიშმა თავის მსახურთ: „ხომ ხედავთ, რომ შეშლილია ეს კაცი, რისთვის მოიყვანეთ ჩემთან?

16შეშლილებიღა მაკლდნენ, რომ მოგიყვანიათ და გიჟობს ჩემს წინაშე? ეს უნდა შემოსულიყო ჩემს სახლში?“

22
დავითი იკრებს თანამებრძოლებს და მათთან ერთად მიდის

22^1და წავიდა იქიდან დავითი და ყადულამის გამოქვაბულს შეაფარა თავი. და გაიგეს ეს ამბავი მისმა ძმებმა და მამამისის მთელმა სახლმა და ჩავიდნენ იქ. +

2და იკრიბებოდა მასთან ყველა შეჭირვებული, ყველა დავალიანებული, ყველა სულგამწარებული, და უფროსად გაუხდა იგი მათ. ასე შეიკრიბა მასთან ოთხასი კაცი. +

3და წავიდა იქიდან დავითი მოაბის მიცფაში და უთხრა მოაბის მეფეს: „შეიფარეთ მამაჩემი და დედაჩემი, ვიდრე გამოვარკვევდე, რას მიპირებს ღმერთი.“ +

4და მიიყვანა ისინი მოაბის მეფის წინაშე და ცხოვრობდნენ მასთან, ვიდრე დავითი ამ თავშესაფარში იმყოფებოდა. +

5უთხრა წინასწარმეტყველმა გადმა დავითს: „ნუ დარჩები ამ თავშესაფარში, ადექი და იუდას ქვეყანაში წადი.“ წავიდა დავითიც და მივიდა ხერეთის ტყეში. +

6და შეიტყო საულმა, რომ გამოჩნდა დავითი თავისი ხალხითურთ. საული იმყოფებოდა გიბყაში, მაღლობზე, მუხის ქვეშ, რამაში; ხელში შუბი ეჭირა და მსახურები ადგნენ თავს.

7უთხრა საულმა მასთან მდგარ მსახურთ: „ისმინეთ, ბენიამინის ძენო! ნუთუ ყველას ჩამოგირიგებთ იესეს ძე ყანებსა და ვენახებს? ყველას დაგნიშნავთ ათასისთავებად და ასისთავებად,

8ყველანი რომ შეითქვით ჩემს წინააღმდეგ და არ გამიმხილეთ, კავშირი თუ ჰქონდა შეკრული ჩემს შვილს იესეს ძესთან? რომ არავინ შემიცოდეთ და არ გამიმხილეთ, ჩემი შვილი თუ მიმხედრებდა ჩემს მსახურთ, როგორც დღეს გაცხადდა?“

9და მიუგო დოეგ ედომელმა, საულის მსახურებთან ერთად რომ იდგა, და უთხრა: „მე ვნახე იესეს ძე, ნობში რომ მივიდა ახიმელექთან, ახიტუბის ძესთან, +

10რომელიც უფალს შეეკითხა მის გამო, და საგზალიც მისცა და ფილისტიმელი გოლიათის მახვილიც.“ +

11და დაიბარა მეფემ ახიმელექ მღვდელი, ახიტუბის ძე, მამამისის მთელი სახლი და ნობში მყოფი მღვდლები, და მივიდნენ მეფესთან ყველანი. +

12და უთხრა საულმა: „ყური მიგდე, ახიტუბის ძევ!“ მიუგო: „გისმენ, ჩემო ბატონო.“

13და უთხრა საულმა: „რად მომიწყვეთ შეთქმულება შენ და იესეს ძემ, პური და მახვილი რომ მიეცი მას და ღმერთს რომ შეეკითხე მის გამო, რათა აღმდგარიყო ჩემს წინააღმდეგ, როგორც დღეს გაცხადდა?“

14და მიუგო ახიმელექმა მეფეს და უთხრა: „ვინ არის დავითივით სარწმუნო შენს მსახურთა შორის? მეფის სიძე, შენი მსახური და შენს სახლში პატივდებული?

15განა დავიწყებდი მისთვის მკითხაობას ღმერთთან? არამც და არამც! ნურაფერში დამადანაშაულებს მეფე თავის მსახურს და მამაჩემის მთელს სახლს, რადგან ამ საქმისა არაფერი არ იცის შენმა მსახურმა, არც მცირე, არც დიდი.“

16და თქვა მეფემ, „უნდა დაიხოცოთ, ახიმელექ, შენცა და მამაშენის მთელი სახლი.“ +

17და უთხრა მეფემ მორბედებს, მის წინაშე მდგართ: „წადით და დახოცეთ უფლის მღვდლები, რადგან დავითის მხარი უჭირავთ, იცოდნენ გაქცეული რომ იყო და არ შემატყობინეს.“ მაგრამ არ უნდოდათ მეფის მსახურთ ხელი აღემართათ და უფლის მღვდლების დასახოცად.

18და უთხრა მეფემ დოეგს: „შენ წადი და დახოცე მღვდლები.“ და წავიდა დოეგ ედომელი და დაესხა მღვდლებს და დახოცა იმ დღეს ოთხმოცდახუთი კაცი, სელის ეფოდით შემოსილი.

19და მახვილით მოსრა ნობი, მღვდელთა ქალაქი; კაცი და ქალი, ჭაბუკი და ძუძუთა ბავშვი, ხარები, სახედრები, ცხვრები და თხები მახვილით მოსრა.

20და გადარჩა მხოლოდ ახიმელექ ახიტუბის ძის ერთი ვაჟიშვილი, სახელად აბიათარი, და გაიქცა იგი დავითთან. +

21და უამბო აბიათარმა დავითს, რომ დახოცა საულმა უფლის მღვდლები, +

22და უთხრა დავითმა აბიათარს: „მივხვდი იმ დღეს, დოეგ ედომელის დანახვისას, რომ უეჭველად ამბავს მიუტანდა საულს, ჩემზეა მამაშენის სახლის სისხლი.

23ჩემთან დარჩი, ნუ გეშინია, ვისაც ჩემი მოკვლა უნდა, იმას შენი მოკვლაც უნდა. ჩემთან არაფერი გაგიჭირდება.“

23
დავითის თავგადასავალი

23^1და შეატყობინეს დავითს: „აჰა, ფილისტიმელები დაესხნენ კეყილს და კალოებს ძარცვავენ.“ +

2და დაეკითხა დავითი უფალს: „თუ წავედი, დავამარცხებ იმ ფილისტიმელებს?“ და მიუგო უფალმა დავითს: „წადი და დაამარცხებ ფილისტიმელებს და იხსნი კეყილს.“ +

3და უთხრეს დავითს მისმა კაცებმა: „ჩვენ აქ, იუდაშიც, გვეშინია და კეყილში როგორღა წავიდეთ ფილისტიმელთა მხედრობის წინააღმდეგ?“

4და კვლავ დაეკითხა დავითი უფალს და მიუგო მას უფალმა და უთხრა: „ადექი და ჩადი კეყილში, რადგან ხელში ჩაგიგდებ ფილისტიმელებს.“

5და წავიდნენ დავითი და მისი კაცები კეყილს და შეებრძოლნენ ფილისტიმელებს, გამოირეკეს მათი საქონელი და სასტიკად დაამარცხეს. და იხსნა დავითმა კეყილის მკვიდრნი.

6როცა დავითთან გამოიქცა აბიათარი, ახიმელექის ძე, თან ეფოდი წამოიღო. +

7და აცნობეს საულს, რომ კეყილში იყო დავითი მისული, და თქვა საულმა: „ხელში ჩამიგდო იგი უფალმა, რადგან კარიბჭეებიან და ურდულებიან ქალაქში შესვლით თვითონვე გამოიკეტა თავი.“

8და საომრად შეჰყარა საულმა მთელი ხალხი, რათა ჩასულიყვნენ კეყილში და ალყაში მოექციათ დავითი და მისი კაცები.

9და შეიტყო დავითმა, ავს რომ უპირებდა მას საული, და უთხრა აბიათარ მღვდელს: „მოიტანე ეფოდი!“ +

10და თქვა დავითმა: „უფალო, ღმერთო ისრაელისა! ნამდვილად იცის შენმა მსახურმა, რომ კეყილისაკენ მოდის საული, რათა ჩემს გამო გაანადგუროს ქალაქი.

11თუ მიმცემენ მათ ხელს კეყილელნი? თუ ჩამოვა საული, როგორც შეიტყო შენმა მსახურმა? უფალო, ღმერთო ისრაელისა! გაუცხადე შენს მსახურს!“ და მიუგო უფალმა: „ჩამოვა.“

12და თქვა დავითმა: „თუ მიგვცემენ კეყილელნი მე და ჩემს ხალხს საულს?“ და თქვა უფალმა: „მიგცემენ.“

13და აიყარნენ დავითი და მისი კაცები, ექვსასამდე კაცი, და გავიდნენ კეყილიდან, და დადიოდნენ, სადაც კი შეიძლებოდა სიარული. ხოლო საულს ამცნეს, რომ გაიქცა დავითი კეყილიდან, და აღარ გამოვიდა საბრძოლველად.

14და ჩერდებოდა დავითი უდაბნოში, მიუვალ ადგილებში და შემდეგ მთაზე – ზიფის უდაბნოში. და მთელი დღეები ეძებდა მას საული, მაგრამ უფალმა არ მისცა მის ხელს. +

15და დაინახა დავითმა, რომ გამოვიდა საული მის მოსაკლავად, და დარჩა დავითი ზიფის უდაბნოში, ერთ ტყეში.

16და ადგა იონათანი, საულის ძე, და მივიდა დავითთან ტყეში, და გაამხნევა ღვთის სახელით.

17და უთხრა: „ნუ გეშინია, ვერ მოგწვდება მამაჩემის, საულის, ხელი. შენ იმეფებ ისრაელზე, ხოლო მე შენს შემდეგ მეორე კაცი ვიქნები, მამაჩემმა საულმაც იცის ეს.“ +

18და შეკრეს კავშირი ორმა უფლის წინაშე. დარჩა დავითი ტყეში და იონათანი შინ დაბრუნდა.

19და მივიდნენ ზიფელები საულთან გიბყაში და უთხრეს: „აჰა, ჩვენთან იმალება დავითი, მიუვალ ადგილებში, ტყეში, ხაქილას გორაზე, იეშიმონის ხელმარცხნივ. +

20ახლა, შენს ნებაზეა, მეფეო, წახვალ თუ არა. ჩვენი ვალი კი ის არის, რომ მეფეს მივცეთ ის ხელში.“

21და თქვა საულმა: „უფალიმც გაკურთხებთ, რომ შემიბრალეთ!

22წადით, ერთხელ კიდევ დაიბეჯითეთ და მიათვალიერ-მოათვალიერეთ ის ადგილები, სადაც კი ფეხი დაუდგამს, ან თუ ვინმეს უნახავს იქ, რადგან მითხრეს, ცბიერობსო.

23ეძებეთ და დაჩხრიკეთ ყველა სამალავი, სადაც კი შეიძლება იმალებოდეს, და მართალი პასუხი მომიტანეთ. და წამოგყვებით და თუ ამ ქვეყანაში არის სადმე, იუდას ყველა ათასეულში დავუწყებ ძებნას.“

24და ადგნენ და წავიდნენ საულზე ადრე ზიფში. ხოლო დავითი და მისი ხალხი ამ დროს მაყონის უდაბნოში იყვნენ, ყარაბაში, იეშიმონის მარცხნივ. +

25და წავიდა საული საძებნელად თავისი კაცებითურთ. და შეატყობინეს დავითს, და მივიდა იგი კლდესთან და დადგა მაყონის უდაბნოში. და შეიტყო ეს საულმა და დაედევნა დავითს მაყონის უდაბნოში. +

26და მიდიოდა საული მთის ერთ მხარეს, ხოლო დავითი თავისი კაცებითურთ მთის მეორე მხარეს. და გამალებით გაურბოდა დავითი საულს, ხოლო საული და მისი ხალხი ცდილობდნენ გზა მოეჭრათ დავითისა და მისი ხალხისთვის და შეეპყროთ ისინი.

27ამ დროს მაცნე მოვიდა საულთან და მოახსენა: „იჩქარე და წადი, რადგან ფილისტიმელები დაესხნენ ქვეყანას.“

28მიანება თავი დავითის დევნას საულმა და გაემართა ფილისტიმელებთან შესახვედრად. ამიტომ უწოდეს ამ ადგილს სელაყ-ჰამახლეკოთი.

24
დავითი ინდობს საულს

24^1და აიყარა დავითი იქიდან და ყენგედის მიუვალ ადგილებში ჩაჯდა.

2როგორც კი დაბრუნდა საული ფილისტიმელთაგან, შეატყობინეს, რომ ყენგედის უდაბნოშიაო დავითი.

3და აიყვანა საულმა მთელი ისრაელისაგან გამორჩეული სამი ათასი კაცი და წავიდა დავითისა და მისი ხალხის საძებრად სანიამორე კლდეებში.

4და მივიდა ცხვრის ფარეხებთან გზის ნაპირას, სადაც გამოქვაბული იყო. და შევიდა შიგ საული მოსასაქმებლად, დავითი და მისი კაცები კი გამოქვაბულის შიგნით ისხდნენ.

5და უთხრეს დავითს მისმა კაცებმა: „აჰა, ის დღეც, რომელზეც გითხრა უფალმა: ‘აჰა, ხელთ მოგცემ შენს მტრებს და უყავი მათ, რაც გენებოს.’“ და წამოდგა დავითი და ფარულად მოაჭრა კიდე საულის მოსასხამს. +

6მერე კი გული ეტკინა დავითს, რომ მოაჭრა კიდე საულის მოსასხამს.

7და უთხრა თავის ხალხს: „ღმერთმა დამიფაროს, რომ ასეთი საქმე ვუყო ჩემს ბატონს, უფლის ცხებულს! ხელს როგორ აღვმართავ მასზე, რადგან უფლის ცხებულია იგი.“ +

8და ამ სიტყვებით შეაკავა თავისი კაცები დავითმა და ნება არ მისცა, თავს დასხმოდნენ საულს. ადგა და გამოვიდა საული გამოქვაბულიდან და გავიდა გზაზე.

9და ადგა ამის შემდეგ დავითიც და გამოქვაბულიდან გამოვიდა, და მიაძახა საულს: „მეფევ ბატონო!“ როცა უკან მოიხედა საულმა, მიწად დაიხარა დავითი და თაყვანისცა.

10და უთხრა დავითმა საულს: „რატომ უგდებ ყურს ხალხის სიტყვებს: აჰა, ბოროტს გიმზადებსო დავითი?

11ახლა ხომ შენი თვალით დაინახე, რომ მაძლევდა დღეს ხელში შენს თავს უფალი გამოქვაბულში, და მეუბნებოდნენ: მოკალიო, მაგრამ შეგიბრალე და ვთქვი: ხელს არ აღვმართავ ჩემს ბატონზე, რადგან უფლის ცხებულია-მეთქი.

12შეხედე, მამაჩემო, და დააკვირდი შენი მოსასხამის კიდეს, ხელში რომ მიჭირავს. შენს მოსასხამს კიდე მოვაჭერი, შენ კი არ მოგკალი, ამით მიხვდი, რომ არ არის ჩემში ბოროტება და ვერაგობა. არ შემიცოდავს შენს წინაშე, შენ კი ჩემს სულს ეძებ, რომ წამართვა იგი.

13უფალმა განგვსაჯოს და უფალმა მოგიზღოს სამაგიერო ჩემს გამო. მე კი შენზე ხელს არ აღვმართავ.

14როგორც ძველი იგავი ამბობს: ბოროტისგან ბოროტება გამოდისო. მე კი შენზე ხელს არ აღვმართავ.

15ვის წინააღმდეგ გამოვიდა ისრაელის მეფე? ვის სდევნი? მხოლოდ მკვდარ ძაღლს, მხოლოდ რწყილს რასმე! +

16უფალი იყოს მსაჯული და განგვსაჯოს ჩვენ. იგი შეხედავს და გაიკითხავს ჩემს სამართალს და მიხსნის შენი ხელიდან.“

17და როცა დაასრულა დავითმა ამ სიტყვების ლაპარაკი საულთან, თქვა საულმა: „ეს შენი ხმაა, დავით, ჩემო შვილო?“ ხმა აღიმაღლა საულმა და ატირდა.

18და უთხრა დავითს: „მართალი ხარ ჩემთან, რადგან შენ სიკეთით მიხდიდი, მე კი ბოროტებით გიხდიდი. +

19და დღესაც გამოაჩინე, რომ კეთილად მექცევი, რადგან, როცა უფალმა ჩაგიგდო ჩემი თავი ხელში, არ მომკალი. +

20კაცი რომ თავის მტერს შეხვდება, განა მშვიდობით გაუშვებს გზაზე? უფალმა გადაგიხადოს სიკეთით იმის საზღაურად, რაც დღეს მიყავი. +

21ახლა კი მჯერა, რომ ნამდვილად იმეფებ, და განმტკიცდება შენს ხელში ისრაელის მეფობა.

22ახლა კი, უფლის სახელით შემომფიცე, რომ არ ამოძირკვავ ჩემს შემდეგ ჩემს შთამომავლობას და არ გააქრობ ჩემს სახელს მამაჩემის საგვარეულოდან.“

23და შეჰფიცა დავითმა საულს და წავიდა საული თავის სახლში. ხოლო დავითი და მისი კაცები გამაგრებულ ადგილას ავიდნენ.

25
სამუელის სიკვდილი

25^1და მოკვდა სამუელი, და შეიკრიბა მთელი ისრაელი. დაიტირეს და დამარხეს იგი თავის სახლში, რამაში. ხოლო დავითი ადგა და ფარანის უდაბნოში ჩავიდა. +

2იყო კაცი ვინმე მაყონში და მამული ქარმელში ჰქონდა. და ძალზე მდიდარი იყო ეს კაცი: ჰყავდა სამი ათასი სული ცხვარი და ათასი თხა. ცხვრის პარსვისას ქარმელში იმყოფებოდა. +

3და სახელად ამ კაცს ერქვა ნაბალი, მის ცოლს – აბიგაილი. კეთილგონიერი და ლამაზი შესახედავი იყო ეს ქალი, ხოლო კაცი უკმეხი და ავისმქნელი. ქალების გვარიდან იყო იგი.

4და შეიტყო დავითმა უდაბნოში რომ ცხვარს პარსავს ნაბალი.

5და გაგზავნა დავითმა ათი ჭაბუკი და დააბარა მათ: „ადით ქარმელში, მიდით ნაბალთან და მოიკითხეთ ჩემი სახელით.

6და უთხარით ასე: ‘იცოცხლე! მშვიდობა შენდა, მშვიდობა შენს სახლს, მშვიდობა მთელს შენს საბადებელს!

7ახლახან გავიგე, რომ პარსავ. შენი მწყემსები იყვნენ ახლახან ჩვენთან. არ დაგვიჩაგრავს ისინი, არაფერი დაჰკარგვიათ ქარმელში ყოფნისას.

8ჰკითხე შენს მსახურებს და მოგახსენებენ. იქნება მადლი ჰპოვონ ჩემმა მსახურებმა შენს თვალში, რაკი სასიხარულო დღეს მოვედით. მიეცი, რაც შეგიძლია შენს მსახურთ და შენს შვილს, დავითს.’“

9და წავიდნენ დავითის მსახურნი და მიუტანეს ნაბალს ეს სიტყვები და დაელოდნენ.

10და მიუგო ნაბალმა დავითის მსახურთ და უთხრა: „ვინ არის დავითი, ვინ არის იესეს ძე? გამრავლდნენ დღეს მსახურნი, თავიანთ ბატონებს რომ გაურბიან.

11ავიღო ჩემი პური, წყალი და ღვინო, მპარსველებისთვის გამზადებული საკლავი, და მივცე კაცებს, რომელთა ასავალ-დასავალიც არ ვიცი?“

12უკან დაბრუნდნენ თავისი გზით დავითის მსახურნი, მივიდნენ დავითთან და მიუტანეს ეს სიტყვები.

13და უთხრა დავითმა თავის კაცებს: „ყველამ შეიბით მახვილები წელზე!“ ყველამ შეიბა მახვილი, შეიბა დავითმაც თავისი მახვილი და გაჰყვა დავითს ოთხასამდე კაცი, ორასი კაცი ადგილზე დარჩა. +

14და მიუტანა ამბავი აბიგაილს, ნაბალის ცოლს, ერთმა მსახურთაგანმა და უთხრა: „მოციქულები გაუგზავნა დავითმა უდაბნოდან ჩვენს ბატონს და მოიკითხა, მაგრამ მან აბუჩად აიგდო ისინი.

15ძალიან კარგად გვეპყრობოდა ეს ხალხი, არ დავუჩაგვრივართ, არაფერი დაგვიკარგავს ველზე ყოფნისას, როცა მათთან ერთად დავდიოდით,

16ზღუდედ იყვნენ ჩვენთვის დღისით და ღამით სამწყემსურში, როცა მათთან ახლოს ვმწყემსავდით ფარებს.

17და ახლა აწონ-დაწონე, როგორ უნდა მოიქცე, რადგან სასჯელი ელის ჩვენს ბატონსა და მთელს მის სახლს. თავად ხომ უგვანი კაცია, მასთან ლაპარაკი არ იქნება.“

18და ისწრაფა აბიგაილმა, და აიღო ორასი პური, ორი ტიკი ღვინო, ხუთი გამზადებული ცხვარი, ხუთი სეა ქუმელი, ასი მტევანი ჩამიჩი, ორასი აცმა ლეღვის ჩირი და აჰკიდა სახედრებს. +

19და უთხრა თავის მსახურებს: „თქვენ წინ წადით, მეც ახლავე უკან გამოგყვებით.“ არაფერი უთქვამს ნაბალისთვის, თავისი ქმრისთვის.

20და როცა ვირზე მჯდარი ეშვებოდა ხეობაში, აჰა, დავითი და მისი კაცებიც გამოჩნდნენ და შეეგება მათ აბიგაილი.

21ამბობდა დავითი: „ტყუილად ვიცავდი ამ კაცის სარჩო-საბადებელს უდაბნოში. არაფერი დაუკარგავს ქონებიდან, მაგრამ ეს სიკეთე ბოროტად გადამიხადა. +

22ასე და ასე უყოს ღმერთმა დავითს მტრებთან და უარესიც, თუ მისი საბადებლიდან დილამდე ერთი კედელთან მიმდგომი დავტოვე.“

23როგორც კი დაინახა აბიგაილმა დავითი, სასწრაფოდ ჩამოხდა ვირიდან და პირქვე დაემხო დავითის წინაშე და თაყვანისცა მდაბლად.

24ფეხებში ჩაუვარდა და უთხრა: „ჩემზეა, ჩემო ბატონო, დანაშაული. ლაპარაკის ნება მიეცი შენს მხევალს და ისმინე შენი მხევლის სიტყვები.

25ყურადღებას ნუ მიაქცევს ჩემი ბატონი იმ უგვან კაცს ნაბალს, რადგან როგორი სახელიცა აქვს, თავადაც ისეთია. ნაბალი ჰქვია მას და ბილწებით არის სავსე. მე, შენს მხევალს, არ მინახავს ჩემი ბატონის გამოგზავნილი კაცები.

26ახლა, უფალსა და შენს თავს გაფიცებ, ჩემო ბატონო, უფალმა დაგაკაოს სისხლისღვრისა და შურისგებისაგან, ნაბალივით იქნენ ამიერიდან შენი მტრები. ავი რომ განუზრახავთ ჩემი ბატონისათვის. +

27აჰა, ეს მოსაკითხი, რომელიც შენს მხევალს მოუტანია ჩემი ბატონისთვის. მიეცეს ჭაბუკებს, ჩემი ბატონის ფეხს რომ დაჰყვებიან.

28აპატიე დანაშაული შენს მხევალს. ნამდვილად მტკიცე სახლს დაუმყარებს უფალი ჩემს ბატონს, რადგან უფლის ომებს ეწევა ჩემი ბატონი, და ბოროტება არ იქნება შენში არასოდეს. +

29და თუნდაც აღდგეს კაცი და მოსაკლავად გდევვნოს, სიცოცხლის საკვრელით იქნება შეკრული უფალ ღმერთთან ჩემი ბატონის სული, ხოლო შენი მტრების სულს შურდულივით მოისვრის.

30და როცა აღუსრულებს უფალი ჩემს ბატონს ყველაფერ სიკეთეს, რა სიკეთესაც დაჰპირდა, და ისრაელის მეფედ დაგადგენს, +

31ნუ შეაწუხებს გულის ქენჯნა ჩემს ბატონს, რომ არ დაღვარა სისხლი ამაოდ, და შური არ იძია. როცა სიკეთეს უყოფს უფალი ჩემს ბატონს, მაშინ გამიხსენე შენი მხევალი.“

32და უთხრა დავითმა აბიგაილს: „კურთხეულია უფალი, ღმერთი ისრაელისა, რომელმაც ჩემს შესახვედრად გამოგგზავნა დღეს.

33და კურთხეული იყოს შენი გონიერება და კურთხეული იყავი შენ, რომ არ გამიშვი სისხლის ღვრამდე და შურისგებამდე.

34მაგრამ ცოცხალია უფალი, ღმერთი ისრაელისა, რომელმაც ბოროტება არ გამაკეთებინა შენთვის, რადგან რომ არ აჩქარებულიყავ და არ შემხვედროდი, კედელთან მიმდგომიც არ გადაურჩებოდა ცოცხალი დილამდე ნაბალს.“

35და მიიღო დავითმა აბიგაილის ხელიდან ყველაფერი, რაც მოტანილი ჰქონდა მისთვის აბიგაილს, და უთხრა: „მშვიდობით წადი შენს სახლში. ხომ ხედავ, ვისმინე შენი ხმა და პატივი მივაგე შენს სახეს.“

36და მივიდა აბიგაილი ნაბალთან და, აჰა, ლხინი ჰქონდა სახლში, სამეფო ლხინის მსგავსი, და გული უხაროდა ნაბალს და ძალიან მთვრალიც იყო. და არაფერი უთქვამს მისთვის დილამდე აბიგაილს, არც მცირე, არც დიდი. +

37მეორე დილით, როცა ღვინო გამოუნელდა ნაბალს, ყველაფერი უამბო ცოლმა. და გული ჩაუკვდა მკერდში ნაბალს და გაქვავდა კაცი.

38ათიოდე დღის შემდეგ დაჰკრა უფალმა ნაბალს და მოკვდა იგი.

39და გაიგო დავითმა ნაბალის სიკვდილი და თქვა: „კურთხეულია უფალი, რომ უზღო ნაბალს ჩემი შეურაცხყოფისათვის, რომ აარიდა თავისი მსახური ბოროტის ქმნას; და ნაბალს მისივე ბოროტება თავზე დაატეხა უფალმა.“ მაშინ შეუთვალა დავითმა აბიგაილს, რომ ცოლად თხოულობდა მას. +

40და მივიდნენ დავითის კაცები აბიგაილთან ქარმელში და გამოუცხადეს: „დავითმა გამოგვგზავნა შენთან, რომ ცოლად წაგიყვანოს.“

41და ადგა აბიგაილი, მიწამდე თაყვანისცა და თქვა: „აჰა, მოახლედ წამოვა შენი მხევალი, რომ ფეხები დაბანოს ჩემი ბატონის მსახურებს.“

42და ისწრაფა აბიგაილმა, ადგა და შეჯდა სახედარზე, თან ხუთი მხევალი წაიყოლა და მიჰყვა დავითის მოციქულებს. და გახდა მისი ცოლი.

43და იზრეყელიდან ახინოყამი მოიყვანა დავითმა, და იყვნენ ეს ორნი მისი ცოლები. +

44ხოლო საულმა მიქალი, თავისი ქალიშვილი – დავითის ცოლი, ფალტის, ლაიშის ძეს, გალიმელ კაცს მიათხოვა.

26
დავითი მეორედ ინდობს საულს

26^1მივიდნენ ზიფელები საულთან გიბყაში და უთხრეს: „იცი, რომ დავითი ხაქილას გორაკზე იმალება, იეშიმონის გასწვრივ?“ +

2და ადგა საული და სამი ათასი რჩეული ისრაელის ძითურთ ზიფის უდაბნოსკენ დაეშვა, რათა მოეძებნა დავითი ზიფის უდაბნოში.

3და დადგა საული ხაქილას გორაკზე, იეშიმონის გასწვრივ, გზის პირას, ხოლო დავითი უდაბნოში იყო და ხედავდა, როგორ მოდიოდა მის კვალზე საული უდაბნოში.

4და გაგზავნა დავითმა მზვერავები და დარწმუნდა, რომ ნამდვილად მოსული იყო საული.

5და ადგა დავითი და მივიდა იმ ადგილას, სადაც საული იყო დაბანაკებული. და დაინახა დავითმა ის ადგილი, სადაც ეძინათ საულსა და აბნერს, ნერის ძეს, მის მხედართმთავარს. საული კარავში იწვა, ხოლო ხალხი მის ირგვლივ იყო დაბანაკებული. +

6მიუბრუნდა დავითი ახიმელექ ხეთელს, და აბიშაის, ცერუიას ძეს, იოაბის ძმას, და უთხრა: „ვინ ჩამყვება საულთან მის ბანაკში?“ უთხრა აბიშაიმ: „მე ჩაგყვები.“

7და მივიდნენ ღამით დავითი და აბიშაი ხალხთან, და აჰა, ხედავენ: წევს და სძინავს საულს კარავში, და მისი შუბი სასთუმალთან არის ჩარჭობილი მიწაში. და აბნერი და ხალხი მის ირგვლივ წვანან. +

8და უთხრა აბიშაიმ დავითს: „ღმერთმა ჩაგაგდებინა ხელში შენი მტერი. ნება მომეცი, ახლა ერთი დაკვრით დავაკლავ მიწას, მეორე აღარ დამჭირდება.“

9და უთხრა დავითმა აბიშაის: „ნუ მოკლავ მას, რადგან უფლის ცხებულზე ხელის აღმმართველი დაუსჯელად არ გადარჩება.“ +

10და თქვა დავითმა: „უფალს ვფიცავ, თავად უფალი გაანადგურებს მას, ან მისი დღე მოაწევს და მოკვდება, ან ბრძოლაში წავა და დაიღუპება, +

11უფალმა დამიფაროს, რომ უფლის ცხებულზე აღვმართო ხელი. ახლა აიღე მისი სასთუმლიდან ეგ შუბი და მათარა, და წავიდეთ ჩვენთვის.“ +

12და აიღო დავითმა შუბი და მათარა საულის სასთუმლიდან და წავიდნენ თავისთვის, არავის დაუნახავს, არავის გაუგია, არც არავის გაღვიძებია; ყველას ეძინა, რადგან უფლის ძილქუში დაეცა მათ.

13და გადავიდა დავითი გაღმა და დადგა მთის წვერზე მოშორებით, დიდი მანძილი იყო მათ შორის.

14და გაჰყვირა დავითმა ხალხს და აბნერს, ნერის ძეს: „ხმა გამეც, აბნერ!“ ხმა გასცა აბნერმა და უთხრა: „ვინა ხარ, რომ ყვირი მეფის წინ?“

15და უთხრა დავითმა აბნერს: „ხომ კაცი ხარ შენ? ვინ არის ისრაელში შენი ტოლი? მაშ, რატომ არ დაიფარავ შენს ბატონს, მეფეს? ვიღაც მოსულა მეფის, შენი ბატონის, მოსაკლავად. +

16ვერ არის კარგი საქმე, რასაც შენ აკეთებ. უფალს ვფიცავ, სიკვდილის ღირსნი ხართ. რომ არ იფარავთ თქვენს ბატონს, უფლის ცხებულს. ახლა მიიხედ-მოიხედე, სად არის მეფის შუბი და მათარა, მის სასთუმალთან რომ იყო?“ +

17და იცნო საულმა დავითის ხმა და თქვა: „ეს შენი ხმა არის, დავით, შვილო?“ და უთხრა დავითმა: „ჩემი ხმაა, მეფევ ბატონო!“ +

18და თქვა: „რისთვის დევნის ჩემი ბატონი თავის მსახურს? რა გავაკეთე ისეთი? რა ცოდვა მაწევს? +

19ახლა ისმინოს მეფე ბატონმა მისი მსახურის სიტყვები: თუ უფალმა წაგაქეზა ჩემს წინააღმდეგ, სურნელოვანი იყოს ეს მსხვერპლი, თუ ადამიანებმა – წყეულიმც არიან ისინი უფლის წინაშე, რადგან მათ განმდევნეს მე დღეს, რომ წილი არ მქონოდა უფლის სამკვიდროში, და მითხრეს: ‘წადი, უცხო ღმერთებს ემსახურე’.

20ნუ დაიღვრება ჩემი სისხლი მიწაზე უფლის წინაშე, რადგან ერთი ბეწო რწყილის საძებრად არის გამოსული ისრაელის მეფე, როგორც გნოლებს ედევნებიან ხოლმე მთებში.“ +

21და თქვა საულმა: „შევცოდე, დაბრუნდი, შვილო დავით, მეტს აღარ გიბოროტებ, რადგან არ გაიმეტე დღეს ჩემი სიცოცხლე. მე კი უგუნურად ვიქცეოდი და დიდად ვცოდავდი.“ +

22და მიუგო დავითმა და უთხრა: „აჰა, მეფის შუბი. გადმოვიდეს ვინმე მსახურთაგანი და წაიღოს.

23უფალმა მიუზღოს ყველას მისი სიმართლისა და ჭეშმარიტების სანაცვლო. დღეს მომცა შენი თავი ხელში უფალმა, მაგრამ არ ვინდომე, უფლის ცხებულზე აღმემართა ხელი. +

24აჰა, როგორც დღეს არ გავიმეტე შენი სიცოცხლე, ასევე არ გაიმეტოს უფალმა ჩემი სიცოცხლე, და მიხსნას ყოველგვარი გასაჭირიდან.“

25და უთხრა საულმა დავითს: „კურთხეული იყავი, შვილო დავით! კიდევაც აღასრულებ აღსასრულებელს, კიდევაც შესძლებ შესაძლებელს.“ და წავიდა დავითი თავის გზაზე და საულიც გაბრუნდა თავის ადგილას.

27

დავითი ფილისტიმელთა შორის

27^1და თქვა დავითმა თავის გულში: „ერთ დღეს მაინც დავიღუპები საულის ხელით. ამიტომ მიჯობს, თავი შევაფარო ფილისტიმელთა ქვეყანას, მომეშვება საული და აღარ დამიწყებს ძებნას მთელს ისრაელში, და მეც გადავურჩები მას.“

2და ადგა დავითი და ექვსასი კაცითურთ გადავიდა აქიშთან, მაყოქის ძესთან, გათის მეფესთან. +

3და ცხოვრობდა დავითი აქიშთან გათში, თვითონ და მისი კაცები თავ-თავისი ოჯახებითურთ, დავითი და მისი ორი ცოლი – იზრეყელელი ახინოყამი და ქარმელელი აბიგაილი, ნაბალის ქვრივი. +

4და შეატყობინეს საულს, გათში გაიქცაო დავითი, და მეტი აღარ უძებნია იგი.

5და უთხრა დავითმა აქიშს: „თუ მადლი ვპოვე შენს თვალში, მომცენ ადგილი რომელიმე მცირე ქალაქში და ვიცხოვრებ იქ. რატომ უნდა ცხოვრობდეს შენი მსახური შენს გვერდით, სამეფო ქალაქში?“

6და მისცა აქიშმა ციკლაგი. ამიტომაც ეკუთვნის ციკლაგი დღემდე იუდას მეფეებს. +

7ერთი წელი და ოთხი თვე დაჰყო დავითმა ფილისტიმელთა მხარეში. +

8და ამხედრდებოდნენ დავითი და მისი კაცები და არბევდნენ გეშურელებს, გერიზელებს და ყამალეკელებს. ესენი სახლობდნენ ძველთაგანვე ამ ქვეყანაში, შურამდე და ეგვიპტემდეც კი. +

9და აოხრებდა დავითი მთელს იმ ქვეყანას, ცოცხალს არ ტოვებდა არც კაცს და არც ქალს, წამოასხამდა ცხვარსა და ძროხას, სახედრებს და აქლემებს, წამოიღებდა სამოსელს; და ბრუნდებოდა და მოდიოდა აქიშთან. +

10და ეტყოდა აქიში: „სად არბევდით დღეს?“ მიუგებდა დავითი აქიშს: „იუდას სამხრით, იერახმეელელთა სამხრით და კენიელთა სამხრით.“

11არც კაცს და არც ქალს ცოცხალს არ ტოვებდა დავითი და არ მიჰყავდა გათში და ამბობდა: „არ ილაპარაკონ ჩვენზე. ასე იქცეოდა დავითი, ეს ჰქონდა წესად, როცა ფილისტიმელთა მხარეში ცხოვრობდაო.“

12და მიენდო აქიში დავითს, ფიქრობდა: თავი შეაძულა თავის ერს, ისრაელს, და სამუდამო მსახურად გამიხდებაო.

28
დავითი ისრაელის მტრებს შორის

28^1იმ ხანებში იყო, რომ შეჰყარეს ფილისტიმელებმა მხედრობა ისრაელთან საომრად და უთხრა აქიშმა დავითს: „იცოდე, ჩემთან ერთად გამოხვალ ბანაკად – შენ და შენი ხალხი!“ +

2და უთხრა დავითმა აქიშს: „ახლა გაიგებ, რას გააკეთებს შენი მსახური.“ და უთხრა აქიშმა დავითს: „ამისთვის ჩემს მცველად დაგნიშნავ სამუდამოდ.“

3და მოკვდა სამუელი და დაიტირა იგი მთელმა ისრაელმა, და დამარხეს რამაში, თავის ქალაქში. განდევნა საულმა ქვეყნიდან მესულთანენი და მჩხიბავნი. +

4შეიყარნენ ფილისტიმელები, მივიდნენ და შუნემში დაბანაკდნენ. და საულმაც შეჰყარა მთელი ისრაელი და გილბოაყში დაიბანაკეს. +

5როცა დაინახა საულმა ფილისტიმელთა ბანაკი, შეეშინდა და ძლიერ შეუკრთა გული.

6დაეკითხა უფალს საული, მაგრამ პასუხი არ გაუცია მისთვის უფალს, არც სიზმრად, არც ურიმითა და არც წინასწარმეტყველთა პირით. +

7და უთხრა საულმა თავის მსახურს: „მომიძებნეთ დედაკაცი, მესულთანე. მივალ მასთან და ვამკითხვინებ.“ და უთხრეს მსახურებმა: „აქ, ყენდორში არის მესულთანე დედაკაცი.“ +

8და სახე იცვალა საულმა, გადაიცვა სხვა სამოსელი, თან გაიყოლა ორი კაცი და მივიდა დედაკაცთან ღამით. და უთხრა: „მიმკითხავე მისნობით და ამომიხმე ვისზეც გეტყვი.“ +

9და უთხრა დედაკაცმა: „კარგად უწყი, რაც გააკეთა საულმა, რომ მოსპო ამ ქვეყანაში მესულთანენი და მჩხიბავნი. მახეს რატომ მიგებ დასაღუპავად?“

10უფალი დაუფიცა საულმა: „ცოცხალია უფალი! ავი არაფერი შეგემთხვევა ამ საქმისთვის.“

11და თქვა დედაკაცმა: „ვინ ამოგიხმო?“ უთხრა: „სამუელი ამომიხმე.“ +

12და დაინახა სამუელი დედაკაცმა და ხმამაღლა იყვირა, და უთხრა ქალმა საულს: „რისთვის მომატყუე? საული ხარ შენ!“

13და უთხრა მას მეფემ: „ნუ გეშინია. რას ხედავ?“ უთხრა დედაკაცმა: „ღმერთის მსგავსს ვხედავ, მიწიდან ამომავალს.“

14ჰკითხა: „როგორ გამოიყურება?“ თქვა: „მოხუცებული კაცია, ვინც ამოდის, გრძელი მოსასხამი ბურავს.“ მაშინ მიხვდა საული, რომ სამუელია იგი, და მიწად დაიხარა და თაყვანისცა.

15და უთხრა სამუელმა საულს: „რისთვის შემაწუხე, რად ამომიყვანე?“ და უთხრა საულმა: „ძალიან მიჭირს. ფილისტიმელები მებრძვიან, ღმერთი კი განმიდგა და პასუხს აღარ მცემს, არც წინასწარმეტყველთა პირით და არც სიზმრებში. და შენ ამოგიხმე, რომ მასწავლო, როგორ მოვიქცე.“ +

16და უთხრა სამუელმა: „მე რისთვის მეკითხები, როცა უფალი განგიდგა და მტრად გექცა?

17ყველაფერს აგისრულებს უფალი, რაც ბრძანა ჩემი პირით: გამოგგლეჯს ხელიდან სამეფოს და მისცემს შენს თვისტომს – დავითს, +

18რადგან არ ისმინე უფლის ხმა და არ აღასრულე უფლის რისხვა ყამალეკზე. ამიტომაც აღასრულებს დღეს უფალი შენზე თავის სიტყვას. +

19და ისრაელსაც შენთან ერთად ჩაუგდებს უფალი ხელში ფილისტიმელებს. ხვალვე ჩემთან იქნებით შენ და შენი შვილები. ისრაელის ბანაკსაც ჩაუგდებს უფალი ხელში ფილისტიმელებს.“

20უცებ მთელი ტანით დაეცა მიწაზე საული, დიდად შეეშინდა სამუელის სიტყვებისა. ძალაც გამოლეული ჰქონდა, რადგან მთელი ის დღე და ის ღამე არ ეჭამა პური.

21და მივიდა დედაკაცი საულთან და, როცა დაინახა, რომ დიდად შეშფოთებული იყო იგი, უთხრა: „აჰა, ისმინა შენი ხმისა შენმა მხევალმა და სული დავიდე ნებზე და შევასრულე შენი ბრძანება.

22ახლა შენც ისმინე შენი მხევლის ხმა: პურის ნაჭერს დაგიდებ წინ და შეჭამე, ძალა რომ მოიცე უკან წასასვლელად.“

23და იუარა საულმა და თქვა: „არ შევჭამ.“ და როცა არ მოეშვნენ მისი მსახურნი და დედაკაციც, დაჰყვა მათ ნებას. მიწიდან ადგა და საწოლზე ჩამოჯდა.

24და ჰყავდა დედაკაცს სახლში ნასუქალი ხბო, სასწრაფოდ დაკლა იგი, აიღო ფქვილი, ცომი მოზილა და ხმიადები გამოაცხო.

25და მიართვა საულს და მის მსახურთ და მათაც ჭამეს. მერე ადგნენ და იმ ღამესვე წავიდნენ.

29

დავითს ასცდა ისრაელთა წინააღმდეგ გამოსვლა

29^1და შეჰყარეს ფილისტიმელებმა მთელი თავიანთი ლაშქარი აფეკში, ხოლო ისრაელი, იზრეყელში რომ წყაროა, იქ იყო დაბანაკებული. +

2ფილისტიმელთა მთავრები თავ-თავიანთი ასეულებითა და ათასეულებითურთ ვიდოდნენ. დავითი და მისი ხალხი კი უკან მისდევდნენ აქიშს.

3და თქვეს ფილისტიმელთა მთავრებმა: „რა უნდათ ამ ებრაელებს?“ და უთხრა აქიშმა ფილისტიმელ მთავრებს: „ეს ხომ დავითია, ისრაელის მეფის საულის მსახური. წელიწადზე მეტია ჩემთან არის და ცუდი არაფერი შემინიშნავს მისთვის დღიდან მისი გამოქცევისა დღემდე.“ +

4და ბრაზობდნენ მასზე ფილისტიმელი მთავრები და უთხრეს ფილისტიმელმა მთავრებმა: „უკანვე გაისტუმრე ეგ კაცი. დაბრუნდეს თავის ადგილას, სადაც გაგიწესებია. ნუ წამოგყვება ბრძოლაში, რომ ბრძოლის დროს მტრად არ გვექცეს. რითი მოიგებს თავის ბატონის გულს, თუ არა ჩვენი კაცების თავებით? +

5ეს ხომ ის დავითია, რომელზედაც მღეროდნენ მროკველები: ‘მოსრა საულმა თავისი ათასები, დავითმა კი ათიათასები?’“ +

6და უხმო აქიშმა დავითს და უთხრა: „ცოცხალია უფალი! პატიოსანი კაცი ხარ და კეთილად მიჩნს შენი მისვლა-მოსვლა ჩემს ბანაკში, რადგან ცუდი არაფერი შემინიშნავს შენთვის დღიდან შენი მოსვლისა ჩემთან, მაგრამ მთავრებს არ მოუხველ თვალში.

7და ახლა მშვიდობით გაბრუნდი უკან და ისეთი არაფერი გააკეთო, რაც თვალში არ მოსდით ფილისტიმელ მთავრებს.“

8და უთხრა დავითმა აქიშს: „რა გავაკეთე ან რა შენიშნე ისეთი შენს მსახურს დღიდან შენთან მოსვლისა, რომ არ წავიდე და არ ვიბრძოლო ჩემი ბატონი მეფის მტრებთან?“ +

9მიუგო აქიშმა და უთხრა დავითს: „ვიცი, რომ ანგელოზივით ხარ ჩემს თვალში, მაგრამ ფილისტიმელი მთავრები ამბობენ, არ წამოგვყვესო ბრძოლაში. +

10და ახლა ადექით დილაადრიანად შენ და შენი ბატონის მსახურნი, შენ რომ მოგყვნენ, ადექი დილაადრიანად და, როცა ინათებს, გაბრუნდით უკან.“

11და ადგნენ დავითი და მისი კაცები, რათა წასულიყვნენ დილით და გაბრუნებულიყვნენ ფილისტიმელთა ქვეყანაში, ხოლო ფილისტიმელები იზრეყელისკენ წავიდნენ. +

30
შურისძიება ციკლაგის მძარცველებზე

30^1სანამ მესამე დღეს დავითი და მისი კაცები ციკლაგში მივიდოდნენ, ყამალეკელები სამხრეთიდან დაესხნენ ციკლაგს, გაანადგურეს ციკლაგი და გადაწვეს.

2და ქალები, ვინც კი იყვნენ, დიდიდან პატარამდე, არვინ მოუკლავთ, მხოლოდ ტყვედ წაასხეს და წავიდნენ თავიანთი გზით.

3და მივიდნენ დავითი და მისი კაცები ქალაქში და ხედავენ: გადამწვარია ქალაქი, დედა-წული ტყვედ არის წაყვანილი.

4და გამართეს მოთქმა დავითმა და მისმა ხალხმა და ტიროდნენ, ვიდრე ძალი შესწევდათ.

5ტყვედ იყვნენ წაყვანილი დავითის ორი ცოლიც – იზრეყელელი ახინოყამი და ქარმელელი ნაბალის ქვრივი. +

6და დამწუხრდა დიდად დავითი, რადგან მისი ჩაქოლვა განიზრახა ხალხმა. გამწარებული იყო ხალხი თავიანთი ვაჟებისა და ასულების გამო. მაგრამ უფლის, თავისი ღვთის, იმედით გაიმხნევა დავითმა თავი. +

7და უთხრა დავითმა აბიათარ მღვდელს, ახიმელექის ძეს: „მომიტანე ეფოდი!“ და მიუტანა აბიათარმა ეფოდი დავითს. +

8და დაეკითხა დავითი უფალს: „დავედევნო იმ ურდოს, მივეწევი?“ და უთხრა: „დაედევნე, დაეწევი და წაართმევ.“

9და წავიდა დავითი ექვსასი კაცითურთ და მიადგნენ ბესორის ხევს. დაღლილები კი იქ დარჩნენ.

10და დაედევნა დავითი ოთხასი კაცითურთ. დარჩა ორასი კაცი, რომელთაც დაღლილობის გამო ვერ შეძლეს ბესორის ხევის გადალახვა.

11იპოვეს მინდორში ერთი ეგვიპტელი კაცი და მიიყვანეს დავითთან, და მისცეს პური და შეჭამა, და წყალიც დაალევინეს.

12და მისცეს ლეღვის ჩირის აცმის ნაწილი და ორი მტევანი ჩამიჩი. და შეჭამა კაცმა და მოსულიერდა. რადგან სამი დღე და ღამე უჭმელ-უსმელი იყო. +

13და უთხრა მას დავითმა: „ვისი ხარ და სადაური ხარ?“ თქვა: „ეგვიპტელი ყრმა ვარ, ერთი ყამალეკელის მსახური. მიმატოვა ჩემმა ბატონმა, რადგან მესამე დღეა ავად ვარ.

14ჩვენ დავარბიეთ ქერეთის სამხრეთი, და იუდას მხარე, ქალების სამხრეთი, ციკლაგი კი გადავწვით.“ +

15და უთხრა დავითმა: „თუ მიმიყვან იმ ურდომდე?“ თქვა: „ღმერთი შემომფიცე, რომ არ მომკლავ და ჩემს ბატონს არ მიმცემ, და ჩაგიყვან იმ ურდომდე.“

16და ჩაიყვანა. და აჰა, გაფანტულან მთელს არემარეზე, ჭამენ, სვამენ და ზეიმობენ ფილისტიმელთა ქვეყნიდან და იუდადან წამოღებული დიდი ნადავლის გამო.

17და მუსრავდა მათ დავითი დილის ბინდიდან მეორე დღის საღამომდე. არავინ გადარჩენილა ოთხასი ჭაბუკის გარდა, რომელნიც მოახტნენ აქლემებს და გაიქცნენ.

18და უკან დაიბრუნა დავითმა ყველაფერი, რაც წაღებული ჰქონდა ყამალეკს. თავისი ორი ცოლიც დაიბრუნა დავითმა.

19და არაფერი დაჰკარგვიათ, არც მცირე, არც დიდი. არც ვაჟებიდან და არც ასულებიდან – მთელი ნადავლიდან, რაც გატაცებული ჰქონდათ ყამალეკელთ. ყველაფერი დაიბრუნა დავითმა.

20და წამოასხა დავითმა მთელი ცხვარი და ძროხა. და მოერეკებოდნენ ამ საქონელს თავიანთი პირუტყვის წინ და ამბობდნენ: დავითის ნადავლიაო ეს.

21და მივიდა დავითი იმ ორას კაცთან, რომელთაც ვერ შეძლეს გაჰყოლოდნენ დავითს და ბესორის ხევთან დატოვა. და გამოვიდნენ ისინი დავითისა და მასთან მყოფი ხალხის მისაგებებლად. და მივიდა დავითი ამ ხალხთან და მოიკითხა.

22ასე ამბობდა ზოგიერთი ბოროტი და უგვანი კაცი, დავითთან ერთად რომ იყო წასული: „რაკი არ წამოგვყვნენ, ნურაფერს გავუნაწილებთ ნადავლიდან, ჩვენ რომ დავიბრუნეთ უკან. მხოლოდ თავ-თავისი ცოლ-შვილი წაასხან და წავიდნენ.“

23და თქვა დავითმა: „ნუ იზამთ ამას, ძმებო, რადგან უფლის მოცემულია ეს ყველაფერი, მან დაგვიფარა, მან ჩაგვიგდო ხელში ეს ურდო, თავს რომ დაგვესხა.

24ვინ დაგეთანხმებათ ამ საქმეზე? რადგან რა წილიც ნაბრძოლებ კაცს უდევს, იგივე წილი უნდა ხვდეს ბანაკთან დარჩენილს. თანაბრად უნდა გაინაწილონ“ +

25ასე იყო იმ დღიდან და მერეც. ეს დაადგინა წესად და რჯულად ისრაელისათვის დღესამომდე.

26და მივიდა დავითი ციკლაგში, და ჩამოურიგა ნადავლიდან წილი იუდას უხუცესებს, თავის მეგობრებს, და შეუთვალა: „აჰა, წყალობა თქვენთვის უფლის მტრების ნადავლიდან.“ +

27მათთვის, ვინც ბეთელში იყვნენ, ვინც სამხრეთის რამოთში იყვნენ, ვინც იათირში იყვნენ, +

28ვინც ყაროყერში იყვნენ, ვინც სიფმოთში იყვნენ, ვინც ეშთემოაყში იყვნენ,

29ვინც რაქალში იყვნენ, ვინც იერახმეელელთა ქალაქებში იყვნენ, ვინც კინელთა ქალაქებში არიან, +

30ვინც ხორმაში არიან, ვინც ქორ-ყაშანში არიან, ვინც ყათაქში იყვნენ,

31ვინც ხებრონში იყვნენ – ყველა ადგილისთვის, სადაც კი დავითსა და მის კაცებს უვლიათ.

31

საულისა და მისი ვაჟების დაღუპვა

31^1და გაუმართეს ბრძოლა ფილისტიმელებმა ისრაელს და გაექცნენ ისრაელის ძენი ფილისტიმელებს, და გილბოაყის მთაზე ეცემოდნენ დახოცილნი. +

2და მიეწვივნენ ფილისტიმელები საულს და მის ვაჟებს და დახოცეს ფილისტიმელებმა იონათანი, აბინადაბი და მალქიშუაყი – საულის შვილები. +

3და მრისხანე გახდა ბრძოლა საულთან. ნიშანში ამოიღეს იგი მშვილდოსნებმა, და იგი მძიმედ დაიჭრა.

4და უთხრა საულმა თავის საჭურველთმტვირთველს: „იშიშვლე მახვილი და გამიყარე, რომ არ მოვიდნენ წინადაუცვეთელები და არ მომკლან და არ შეურაცხმყონ.“ და უარი თქვა საჭურველთმტვირთველმა, რადგან ძალიან ეშინოდა. მაშინ აიღო საულმა თავისი მახვილი და ზედ დაეგო.

5და, როცა დაინახა საჭურველთმტვირთველმა, რომ მოკვდა საული, ისიც ზედ დაეგო თავის მახვილს და მოკვდა მასთან ერთად.

6და ერთად დაიხოცნენ ერთ დღეს საული და მისი სამი ვაჟიშვილი, მისი საჭურველთმტვირთველი და ყველა მისი თანამებრძოლი. +

7და, როცა დაინახეს ველს გაღმა და იორდანეს გაღმით მცხოვრებმა ისრაელის ძეთ, რომ უკუიქცნენ ისრაელის ძენი და რომ დაიხოცნენ საული და მისი ვაჟიშვილები, დააგდეს ქალაქები და თავადაც გაიქცნენ. და მივიდნენ ფილისტიმელები და ჩასახლდნენ იქ. +

8მეორე დღეს მოვიდნენ ფილისტიმელები დახოცილთა გასაძარცვავად და ნახეს გილბოაყის მთაზე დაცემული საული და მისი სამი ვაჟიშვილი.

9და თავი მოაჭრეს მას და საჭურველი აჰყარეს, და დაგზავნეს კაცები ფილისტიმელთა ქვეყანაში, რათა ეხარებინათ ეს ამბავი საკერპოებისათვის და ხალხისათვის.

10და დადვეს მისი საჭურველი ყაშთაროთების ტაძარში, ხოლო მისი გვამი ბეთ-შანის კედელზე მიაჭედეს. +

11და, გაიგეს გილყადის იაბეშელებმა, როგორ მოექცნენ ფილისტიმელები საულს. +

12ადგა ყველა, ვინც ვაჟკაცი იყო, მთელი ღამე იარეს, აიღეს საულისა და მისი ვაჟიშვილების გვამები ბეთ-შანის კედლიდან და მოიტანეს იაბეშში, და დაწვეს. +

13და აკრიფეს ძვლები და დამარხეს იაბეშში იალღუნის ქვეშ. და შვიდ დღეს იმარხულეს. +

+ 1მეფ. 9:5. მათ. 27:57.

+ დაბ. 29:31. ლუკ. 1:7.

+ გამ. 23:17. იესო. 18:1. 1მეფ. 4:17.

+ დაბ. 20:18; 29:30.

+ 1მეფ. 3:3.

+ რიცხ. 6:5; 30:7. ლუკ. 1:25.

+ ფსალმ. 45:5.

+ 4მეფ. 5:19.

+ რუთ. 2:13.

+ დაბ. 30:22.

+ ებრ. 11:32.

+ 1მეფ. 1:7.

+ ფსალმ. 91:11. ლუკ. 1:47-69.

+ გამ. 15:11. მათ. 19:17.

+ ლუკ. 1:52.

+ ლუკ. 1:53.

+ რჯლ. 32:39.

+ ფსალმ. 112:7.

+ ფსალმ. 146:6.

+ ეს. 45:9.

+ რჯლ. 13:13.

+ გამ. 29:27. ლევ. 7:31. ეზეკ. 46:24.

+ ლევ. 7:34.

+ ლევ. 3:3.

+ რომ. 2:24. 2კორ. 6:3.

+ ლუკ. 1:80; 2:40-52.

+ რიცხ. 15:30. 3მეფ. 12:16.

+ გამ. 4:27. საქმე. 7:25.

+ ლევ. 7:34; 10:14.

+ გამ. 28:1-43; 29:9. მალ. 2:9.

+ 3მეფ. 2:27.

+ 3მეფ. 2:26,.

+ ფსალმ. 101:24; 111:10.

+ 1მეფ. 4:11.

+ რიცხ. 25:3. 2მეფ. 8:17. 1ნეშტ. 29:22.

+ 3მეფ. 2:27. ეზეკ. 44:14.

+ ფსალმ. 73:9. იგავ. 29:18. ეს. 13:12. იგავ. 8:11.

+ გამ. 27:21. ლევ. 24:3.

+ რიცხ. 12:6.

+ 4მეფ. 21:12.

+ 1მეფ. 2:31.

+ 1მეფ. 2:23.

+ ლევ. 4:3. ეს. 22:14.

+ 3მეფ. 8:24.

+ იესო. 15:53. 1მეფ. 7:12.

+ რიცხ. 14:44. 1მეფ. 14:18.

+ გამ. 14:25.

+ მსაჯ. 13:1.

+ ფსალმ. 77:60-64.

+ ფსალმ. 77:61. გოდ. 1:6. ებრ. 9:5.

+ იესო. 11:12.

+ მსაჯ. 16:23.

+ 1მეფ. 6:5. ფსალმ. 77:66.

+ მსაჯ. 1:18. ამოს. 1:8. სოფ. 2:4.

+ 1მეფ. 5:8.

+ 1მეფ. 5:6.

+ გამ. 8:15.

+ 2მეფ. 6:3.

+ იესო. 15:10.

+ 3მეფ. 19:21.

+ იესო. 21:16.

+ რიცხ. 4:5-20.

+ 2მეფ. 6:3.

+ რჯლ. 6:13; 19:20. მათ. 4:10.

+ მსაჯ. 11:11. 1მეფ. 10:17.

+ იონ. 3:7. რიცხ. 14:40.

+ 1მეფ. 12:23. იერ. 15:1.

+ 1მეფ. 14:4.

+ საქმე. 13:20.

+ 1მეფ. 10:3.

+ რჯლ. 27:6. 1მეფ. 1:1-19; 9:11.

+ 1მეფ. 3:20. 1ნეშტ. 6:28-33.

+ გამ. 18:21; 23:8. რჯლ. 16:19.

+ ოს. 13:10. საქმე. 13:21.

+ 1მეფ. 12:12.

+ რჯლ. 17:15.

+ 1მეფ. 10:25.

+ რიცხ. 27:17.

+ 1მეფ. 10:23.

+ იოან. 3:23.

+ მსაჯ. 13:6.

+ დაბ. 31:54.

+ რჯლ. 7:10. მათ. 14:19. ლუკ. 24:30.

+ 1მეფ. 20:12.

+ საქმე. 13:21.

+ მსაჯ. 6:15; 20:46.

+ ოს. 13:11. საქმე. 13:21.

+ დაბ. 35:19. 1მეფ. 9:5.

+ იესო. 19:12.

+ რიცხ. 11:25. 1მეფ. 13:3; 19:20.

+ 1მეფ. 11:14; 13:8.

+ 1მეფ. 19:10.

+ 1მეფ. 19:24.

+ 1მეფ. 7:6.

+ 1მეფ. 8:7.

+ საქმე. 1:26.

+ 1მეფ. 9:2.

+ დაბ. 17:15. 3მეფ. 1:25.

+ რჯლ. 17:15-16. 1მეფ. 8:11.

+ 1მეფ. 11:12.

+ მსაჯ. 21:8. 1მეფ. 12:12. ამოს. 1:13.

+ იერ. 39:7.

+ მსაჯ. 14:6; 15:14. 1მეფ. 16:13.

+ 1მეფ. 10:26.

+ მსაჯ. 1:4.

+ მსაჯ. 7:16.

+ 1მეფ. 10:27.

+ 2მეფ. 19:22.

+ 1მეფ. 10:8.

+ 1მეფ. 1:21.

+ 1მეფ. 8:7; 11:15.

+ რიცხ. 27:17.

+ საქმე. 20:33.

+ დაბ. 46:6.

+ მსაჯ. 4:2.

+ მსაჯ. 4:6; 11:11. 1მეფ. 7:10.

+ 1მეფ. 8:5.

+ რჯლ. 2:15.

+ რჯლ. 2:15.

+ 1მეფ. 8:7. იგავ. 26:1.

+ გამ. 20:19.

+ რჯლ. 6:5-13; 17:11. ებრ. 11:32.

+ იერ. 3:23.

+ 1ნეშტ. 7:8. 3მეფ. 8:36.

+ 4მეფ. 17:39.

+ ეს. 24:2.

+ მსაჯ. 19:12. ეს. 10:28.

+ 1მეფ. 10:5.

+ დაბ. 34:30. გამ. 5:21.

+ 1მეფ. 14:22. 2მეფ. 17:9.

+ 1მეფ. 10:8.

+ საქმე. 13:22.

+ 1მეფ. 14:2.

+ იესო. 18:23.

+ იესო. 16:3.

+ მსაჯ. 5:8. 4მეფ. 24:14. იერ. 29:2.

+ მსაჯ. 5:8.

+ 1მეფ. 4:21; 22:9.

+ 2ნეშტ. 14:11.

+ გამ. 14:25; 23:27.

+ 1მეფ. 4:3.

+ მსაჯ. 7:22. ზაქ. 14:13.

+ 1მეფ. 13:6.

+ რჯლ. 12:16-23.

+ იესო. 22:10. მსაჯ. 6:24.

+ იესო. 7:1. 1მეფ. 28:6.

+ იესო. 7:16.

+ იესო. 7:19.

+ 3მეფ. 2:23.

+ 1მეფ. 11:13.

+ 1მეფ. 15:2-3.

+ 1ნეშტ. 8:33.

+ 1მეფ. 17:15; 26:5.

+ 1მეფ. 9:1.

+ 1მეფ. 10:1.

+ გამ. 17:8.

+ იესო. 8:4.

+ რიცხ. 10:29. მსაჯ. 1:16.

+ რიცხ. 24:20.

+ დაბ. 6:6-7.

+ იესო. 15:55. 2მეფ. 18:18.

+ 1მეფ. 23:21.

+ 1მეფ. 9:21.

+ დაბ. 13:13. ფსალმ. 25:9.

+ ოს. 6:6. მათ. 9:13; 12:7.

+ 1ნეშტ. 10:13.

+ გამ. 32:22.

+ 1მეფ. 16:1.

+ 1მეფ. 28:17.

+ რიცხ. 23:19. ოს. 11:9.

+ დან. 9:7. მარკ. 12:17. იოან. 5:44.

+ 3მეფ. 18:40. იერ. 31:15.

+ 1მეფ. 16:1. რომ. 9:2.

+ 1მეფ. 17:12. 4მეფ. 9:1.

+ 1მეფ. 9:16.

+ ლუკ. 2:4.

+ გამ. 19:10.

+ 1მეფ. 17:13.

+ ფსალმ. 7:10. იერ. 11:20. საქმე. 10:24. გამ. 2:23.

+ 2მეფ. 13:3.

+ 2მეფ. 7:8. ფსალმ. 77:71.

+ ფსალმ. 88:21.

+ საქმე. 7:46; 13:22.

+ მსაჯ. 16:20. ლუკ. 19:24.

+ 1მეფ. 8:11.

+ 1მეფ. 25:18.

+ 1მეფ. 18:3.

+ იესო. 15:35.

+ იესო. 11:22.

+ 2მეფ. 21:16-19.

+ 4მეფ. 19:4.

+ 1მეფ. 16:1. მათ. 1:6.

+ 1მეფ. 16:6.

+ 1მეფ. 16:11.

+ 1მეფ. 16:2.

+ 2მეფ. 1:20.

+ იესო. 3:10. 4მეფ. 19:4. იერ. 10:10.

+ 1მეფ. 16:7.

+ 2ტიმ. 4:17.

+ 1მეფ. 16:12. 1კორ. 1:27.

+ ეზეკ. 29:5.

+ ფსალმ. 19:8. იგავ. 18:10.

+ ეს. 45:5.

+ ეს. 34:10.

+ 1მეფ. 14:50; 26:5.

+ 1მეფ. 16:1-21.

+ 1მეფ. 19:1.

+ 1მეფ. 19:1.

+ ფსალმ. 67:26.

+ 1მეფ. 29:5.

+ 1მეფ. 16:14; 19:23.

+ ებრ. 11:34.

+ 4მეფ. 18:7.

+ 1მეფ. 8:20. 2მეფ. 5:20.

+ იესო. 1:18. 1მეფ. 25:28.

+ 2მეფ. 7:18.

+ 2მეფ. 3:14.

+ 2მეფ. 3:14.

+ 1მეფ. 18:1-3; 20:17.

+ მსაჯ. 5:18.

+ 1მეფ. 14:45.

+ 1მეფ. 16:14.

+ 1მეფ. 18:11; 20:33.

+ ფსალმ. 58:1. ებრ. 11:34.

+ 1მეფ. 17:1.

+ 1მეფ. 18:10. იგავ. 21:1.

+ 1მეფ. 10:11.

+ 1მეფ. 17:29.

+ 1მეფ. 22:15.

+ 1მეფ. 25:26.

+ 1მეფ. 9:12. იოან. 7:42.

+ 1მეფ. 18:3.

+ 2მეფ. 9:1.

+ 1მეფ. 18:3.

+ 1მეფ. 18:1; 19:1.

+ რიცხ. 10:10.

+ ლევ. 7:19; 15:2-16.

+ 1მეფ. 18:11; 19:10.

+ 2მეფ. 21:7.

+ 1მეფ. 16:4.

+ გამ. 25:30. მათ. 12:4. მარკ. 2:26. ლუკ. 6:4.

+ ფსალმ. 51:2.

+ 1მეფ. 17:50.

+ 1მეფ. 27:2. ფსალმ. 55:1.

+ 1მეფ. 18:7.

+ 2მეფ. 23:13. ფსალმ. 141:1.

+ მსაჯ. 11:3.

+ მსაჯ. 10:17.

+ 2მეფ. 23:14.

+ ფსალმ. 62:1.

+ 1მეფ. 21:1. ფსალმ. 51:2.

+ 1მეფ. 21:6-9.

+ ფსალმ. 56:1.

+ 1მეფ. 2:31.

+ 2მეფ. 15:29. 3მეფ. 2:26.

+ მათ. 14:12.

+ იესო. 15:44.

+ 2მეფ. 2:1; 5:19.

+ გამ. 28:6.

+ 1მეფ. 30:7.

+ 1მეფ. 22:4.

+ 1მეფ. 15:28.

+ 1მეფ. 26:1. ფსალმ. 53:2.

+ 2მეფ. 22:19.

+ იესო. 15:55.

+ 1მეფ. 26:8.

+ ფსალმ. 7:5. რომ. 12:20; 13:5.

+ 2მეფ. 16:9.

+ 1მეფ. 25:21.

+ 2მეფ. 18:28.

+ იგავ. 25:21-22. რომ. 2:20.

+ 1მეფ. 28:3.

+ იესო. 12:22; 15:55. 2მეფ. 19:32.

+ ფსალმ. 44:4.

+ 1მეფ. 30:21.

+ 1მეფ. 24:18.

+ 1მეფ. 20:3.

+ 1მეფ. 18:17.

+ 2მეფ. 5:2.

+ 2მეფ. 13:27.

+ 1მეფ. 27:3. ფსალმ. 57:11.

+ იესო. 15:56.

+ 1მეფ. 23:19. ფსალმ. 53:2.

+ 1მეფ. 14:50; 17:55.

+ 2მეფ. 23:18.

+ 2მეფ. 1:14. ფსალმ. 7:5.

+ ეკლ. 9:12.

+ 1მეფ. 26:23.

+ 2მეფ. 3:38.

+ 2მეფ. 12:5.

+ 1მეფ. 24:17.

+ 1მეფ. 17:29; 20:1; 24:12.

+ 1მეფ. 24:15.

+ 1მეფ. 24:18.

+ ფსალმ. 17:25. იგავ. 24:12. ოს. 4:9.

+ 1მეფ. 21:10.

+ 1მეფ. 25:40; 30:5.

+ იესო. 15:31. 1მეფ. 29:4.

+ 1მეფ. 29:3.

+ იესო. 12:5; 13:7.

+ რჯლ. 25:19.

+ 1მეფ. 29:1.

+ ლევ. 20:27. რჯლ. 18:11. 1მეფ. 25:1.

+ იესო. 19:18. 1მეფ. 3:11.

+ 1მეფ. 28:15. ეზეკ. 14:3.

+ ლევ. 20:27.

+ 1ნეშტ. 10:13.

+ ეს. 8:19.

+ 1ნეშტ. 10:13.

+ 1მეფ. 15:28.

+ 1მეფ. 13:13; 15:19.

+ 1მეფ. 28:1.

+ 1მეფ. 27:7.

+ 1ნეშტ. 12:19.

+ 1მეფ. 18:7.

+ 1მეფ. 20:1.

+ 2მეფ. 14:17.

+ 1მეფ. 27:7.

+ 1მეფ. 25:42-43.

+ დაბ. 49:24. გამ. 17:4.

+ 1მეფ. 23:9.

+ მსაჯ. 15:19.

+ 2მეფ. 8:18.

+ რიცხ. 31:27. იესო. 22:7.

+ 2მეფ. 1:1.

+ იესო. 15:58.

+ რჯლ. 3:12.

+ 1ნეშტ. 10:1.

+ 1მეფ. 14:49.

+ 1მეფ. 28:19. 1ნეშტ. 10:6.

+ 1ნეშტ. 10:7.

+ 2მეფ. 21:12.

+ 2მეფ. 2:4.

+ 2მეფ. 2:4.

+ 2მეფ. 21:12. 1ნეშტ. 10:12.

+ https://ibt.org.ru/ebook?id=GRG

Table of Contents

- ბიბლია

- სათაურის გვერდი

- 1 მეფეთა

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19
- 20
- 21
- 22
- 23
- 24
- 25
- 26
- 27
- 28
- 29
- 30
- 31